Sulu sokak ta bugün diğer günlerden biraz farklıdır. Güneş yüzünü göstermeye henüz başlamışken camdan cama çekilen iplere askı çamaşır ile kulaktan kulağa sokak arası da yapıştırılır...

Çıtırdak Aliye: Müfideee ,gözleri kış kış oğlanın pilavı var bu akşam.

Müfide : Amanın desene yandı bizim yumurcak... Alalım ona bir oyuncak biraz leblebi biraz da kavurcak...

Çıtırdak Aliye: Aman Müfide...Bilmez misin yumurcağı ? Büyümüşde küçülmüş kopil, oyuncağa kanar mı hiç ?

Müfide: Ona bir kaftan alalım o vakit bizim yumurcağın farkı olsun diğer bebelerden, zaten kabul etmez bizimkisi ne etek ne entari inadır tutar dedesi damarından 


Ferhun: Anne.. Aaannne...AnnnnNNNEEEEE
Anne: Ne var çocuğum, ne bağırınıyorsun yine ?
Ferhun: Çata pat alcam Bakkal Müfide Teyze “ annen söylemeden olmaz “dedi
Anne: Tabi ki de olmaz yok sana çata pat falan !
Ferhun: O zaman kundurama yumurta isterim
Anne: O da nerden çıktı a kuzum daha neler ? Kundurada yumurta mı olurmuş?
Ferhun: Topuğunda olurmuş; topuğunu da ezdinmi her adımda gürlermiş karaparçası; Çarşamba günü giyenede derlermiş,aslanparçası.
Anne:  (dedesi kılıklı )Anlaşıldı senin derdin, hiç bitmez heveslerin. Söylerim babana alsın pilavdan sonra... Ama önce entarin gelsin daha birde bunca şey arasında onu senin minik boyuna tatlandırcaz
Ferhun: Nektarin mi getircek babam :O

Topaç Ahmed: Ferhun le ! Entari aldılar mı sana yoksa abininkini mi tatlandırcaklar ?
Bücür Ferhun: Entari mi? ( Nektarin mi dedi bu ) ... Yok olummm tabi ki boyuma tatlandırcaklar len
İtçi Mıstık: len ne nektarini ? Kesecekler çükünü sonra da bize görünme diye etek giydirecekler sana,bücür oğlan
Ferhun: hee hee siz öyle sanın len. Yumurta koycak annem topuklarıma herkes görecek çarşambalarımı hey yavrum hey gürleyecek toprak parçası... İtleri de kaçırır Aslan parçası

Gün boyu gelenin gidenin haddi hesabı yok, mahalle ağzına kadar doldu taştı. Kazan kazan fasulyeler pilavlar kaynadı üzerine çilli horozlar , ferfene kavurmalar ile.
Oldu da bitti maşallah seslerinin arasından mahallenin meydanına hayrat çeşmesine yürüyor bizim oğlan bembeyaz kaftanı altında bileklere kadar beyaz çorabı ve topuğunu ezdiği simsiyah manda derisi yumurta topuk yumurta burun Çarşamba ayakkabılarıyla...

Yolda görenler,

Kahveci Cemil: Heyt beee .. Yürü be Aslan Parçası
TürbedarAlaaddin Efendi: Bu vazyet sokağı mı çıkılır evladım, gürleyecek toprak şimdi çatırdayacak afet-i azam
Ferhun: Eyvallah Cemil abim Alâeddin Emmi çıtırdak Aliye Teyzeyi mi sordun az önce, görmedim emme dedem de demişti gürler toprak parçası 

Biraz sonra mahalle meydanında çeşme yanına varır

Ferhun: Aaamed nerde len o Mıstık ?
Topaç Ahmed: itleri kaçırmış Mıstık ağlaya ağlaya seğirtiyordu az önce
Ferhun: Tabi ya geldi Aslan parçası kaçtı enik çobanı