kayığı batırdığında can simidim vardı
ve boğulandan uzak dur diyordu edindiğim tecrübe

yüzdüm,
iki ters bir düz

can çekişin canımı sıkacak
son sözlerin kulağımda bir ömür çınlayacak diye

soluğu kıyıda aldım

...

suni tenefüs yapıyordu deniz kızı
...

uydurma
yok öyle bir şey
...

çok zaman sonra fırkateynin birinde gördüm seni
kaptan koşkünde keyif çatıyordun

ben yine kayıkta
lakin tanımıyordun

...

huylu huyundan vazgeçer mi
belli ki bir sebep bulmuş
buluşturmuş olmalısın ki batıyordu gemi

lan dedim yazık kaptana
nasıl da yutmuş yemi

...

şimdi sen can simidi mevzuuna gelmemi bekliyorsun

hani kaptana ne oldu falan
var mı senden başka canını kurtaran"

...

seyir defterini okuduğumda çok şaşırdım yalan yok
özlemden bahsetmiş
pişmanlığa dem vurmuşsun keyif çattığın kaptan köşkünde

kim bilir nasıl uyuttun
zavallı gözlerinde