" Bir mimoza sürgünüdür
Ahh o saçların..
Gerdânımda kokusu kalan "


Vedâ’lardan hoşlanmam !” der bazıları . Ve ansızın, sessiz sedasız çekip giderler .

Bilmezler, arkaların da kırgın ve de bir o kadar mâğmum, kalpler bıraktıklarını .

Çok görmüşlerdir çünkü, bir ‘Hoşça Kal’ı . Bir dua, bir helâllik fırsatını ...

Oysa her veda bir vefâdır .
Bir dua, bir esenlik bir helalliktir .
Son bir nazardır veda, sevdiklerine ...

Buğu buğu olmuş gözleriyle, gönlünün bağlı olduğu şehirden,
bir gece vakti mâhzun, mükêdder ayrılanın nazarı gibi ...

Teskin edici son bir kelâmdır veda,
yine vefâ insanının, dostlarına Arafat’taki son seslenişi misâli .
Bir daha göz göze, diz dize gelinir mi, Allāhu a’lem ...

Velhâsıl ;
Vedâ-sızlık, vefâ-sızlık olabilir !
Tekrar görüşmek ise, ötelere kalabilir . . .

Liyakat -