- 439 Okunma
- 0 Yorum
- 1 Beğeni
Yine Şiir Üzre..
![Yine Şiir Üzre..](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/211594.jpg)
Her şiir kendine göre ve kesinlikle kendisiyle rakip olabilecek çapta, bir büyük düşün/duygu koşutluğunun sonucudur.
Şiirin öznel beğeniler çokluğu ile birlikte giden bir demokratizasyonu olduğunu biliyorum.
Şiir ya da duygu yoğun şeyler, bu yolla nesnele ’küsürat kala’ değinliğe/kadar varabiliyor, ancak!..
Küsürat nesnel, mahkum öznel...
Duygu da pozitivite yok.. realite bencil, rasyonalite sezgil.. çok uğraşıyorsunuz ama yapılamıyor.
Sezgillik düşünsel değil, duyumsal öne çıkış oluyor..
Mükemmeliyet mi ?
Bilmiyorum.. belki; ve yine de bir türlü şiirin hikmet-i sebebine yakışır bulamamamdandır, diyebiliyorum.
Çok uğraşarak.. emekle.. koruk/üzüm diyagramı, gibi...
Şudur:
Ozan; kırk fikir, kırk bir zikir ve kırk iki özür halden aheng tutturup, ’işte şiir!’ diyen/bilendir ...
Fotoğraf ve metin© Ahmet Kutlu Ayyüce
YORUMLAR
Henüz yorum yapılmamış.