Kim işitir kim duyar ki bankacının çığlığını, ona kulak verir dinler ki! Hem niçin duysun ki! Sessiz bir çığlıktır bankacınınki. İçine attığı, kendi dünyasına gömdüğü, bastırıp hapsettiği, kimseye hissettirmediği, açmadığı açamadığı bir çığlıktır onunki. Kendi içerisinde fırtınalar kopartan sessiz bir çığlıktır.
…………………….

Bankacılık zor bir meslektir. Güle oynaya, keyf alarak yürütülen değil zoraki yapılan bir iştir. Seçeneksizlikten, alternatifsizlikten, zorunluluktan yürütülen bir vazifedir. Ne meselesini savunacak bir pozisyonu var bankacının, ne de mesleğin arkasında sağlam durabilecek birileri vardır. Bir nevi vur abalıya tarzı yürütülen bir iştir.
…………………..

Bankacının mesai kavramı yoktur. Sabah işe başlama dokuzdur ama o çok öncesinde bankasında olmak durumundadır. Öylen arası yemek saatidir fakat müşterisinden vakit kalırsa, amiri izin verirse bir iki lokma bir şeyler atıştırabilecektir. Akşamsa idarenin keyfiyetindedir. Kal derse kalacak, git derse gidecektir. Asla itiraz hakkı olmayacak, en ufak meselede sözleşmesi feshedilecektir.
…………………..

Müşteri sırada beklemektedir, kuyruk hiç son bulmamaktadır. Ekran açıktır işlem takiptedir. Tüm bunların arasında telefon çalmaktadır. Ekstradan yukarıdan talep gelmektedir. İşi azmış gibi ürün pazarlayın denilmektedir. Yetmezmiş gibi hedef konmaktadır. Arada bir bağrış çağrış ve hakarete maruz kalmaktadır. Çay yudumlanamadan masada soğumaktadır. Akşamsa kasa tutmamakta, kuruş kuruş her hesap altüst edilmektedir. Eve saat kaçta gidilir bilinmemektedir.
…………………….

Eskiden en gözde mesleklerden biriyken ilgi ve itibar varken, maaşı iyi bir yaşam imkanı sunarken, günümüzde dip yapmıştır bankacılık. Gelir erimiş, üzerindeki baskı arttıkça artmış, nefes alınamaz hale gelinmiştir. Sahipsizdir bankacı. Kurtlar sofrasına atılmıştır. Patron kazanırken o kaybeder hale gelmiştir. Üstelik personel yarıya yarıya azaltılmıştır. İş hacmi eskiye nazaran dört kat artmıştır. Sadece özelde değil kamu bankalarında da aynı şeyler yaşanır hale gelmiştir. Alttakiler ezilirken, üsttekilerin maaşı katladıkça katlamıştır. Sendikası ise mensubunu baştan pazarlamıştır. Tüm bunlar sağlığını bozmuştur, psikolojisini altüst etmiştir. Evde huzuru kaybolmuştur. Gelecekten beklentisi kalmamıştır.
…………………….

Duyun bankacının çığlığını!..


Kemal SEYFİ
07.12.2011