İLKOKUL
Okulumun adı: Yeşilırmak İlkokulu
Okul Numaram: 48
Öğretmenimin adı: Şevket Bey. Kır saçlı, deri çantalı.
Bize sol elle yazı yazmasını öğretirdi.
Mahkemelerde duruşmalara götürürdü.
Askeriyede eğitimleri seyrettirirdi.
Camii minberlerindeki desenleri defterlerimize çizmemizi isterdi.
Bir gün sokakta mahalle arkadaşımla kavga ederken öğretmenimizin karşıdan geldiğini gördük. Kavgayı bıraktık, bekledik elini öptük. Bizi ne azarladı, ne de kavga nedenini sordu. O bir şey söylemeden sarıldık barıştık arkadaşımla.

ORTAOKUL
Okul Numaram: 71
Türkçe öğretmenimin adı: Celal Narin.
Matematiği hiç sevmez, ama dersini severdim. Öğretmen daha çok tahtayla meşgul olduğundan sevdiğim kızla göz göze gelme fırsatım daha çok olurdu.
Bir gün sabah, görevi bitmiş, kahverengi çapraz kayışlı gece bekçisi kıyafetiyle eve gelirken
Türkçe Öğretmenim görmüş babamı:
“ Ne yaptın Ali Amca yazdırdın mı Bedri’yi liseye?”
“ Yazdıramadım. O Astsubay olacak.”
Üzülmüş Öğretmenim:
“Yazık ettiniz o çocuğa, çok yazık…”
Öğretmenimin o sözlerini hiç unutmadım.
Astsubay Okulundan mezun olduktan sonra, önce gece lisesini, daha sonra Üniversiteyi bitirdim.

Bütün öğretmenler değerlidir. Ama en çokta ilkokul, Ortaokul öğretmenleri. Onlar çocukların hayat binalarının temel ustasıdırlar.

Yaş önemli değil. Bütün öğretmenler benim büyüğümdür. Hepsinin ellerinden öperim.

TÜM ÖĞRETMENLERİN ÖĞRETMENLER GÜNÜ KUTLU OLSUN.