Kayseri, İstanbul seferine çıkmak için hazırlık yapmakta olan otobüs şoförü ve muavinin yanına elinde büyük bir kutu ile yaklaşıp,
"Merhaba" dedi. Genç kadın.
Şoför: genç kadına "merhaba buyurun" diye karşılık verdi.
Genç kadın "size bir emanet vereceğim bu kutuyu İstanbul’a götürmeniz mümkün mü?" diye sordu.
Şoför, "bir yolcu parası verirseniz tabii ki götürebiliriz" diye cevapladı.
Genç kadın: "otobüsün İstanbul varış saatinde ablam otogara gelip alacak. ’’dedi.
Şoförde" pekâlâ." diye yanıtladı.
Önce bir yolcu parası verip kutuyu götürmeleri için teslim ettikten sonra
"Şoför Bey kutunun içinde benim kedim var lütfen onu incitmeyin ve almak için gelecek olan ablama teslim edin" diye tembihledi.


Şoför "hiç merak etmeyin hallederiz" dedikten sonra genç kadın arkasını dönüp gitti.
Kedinin olduğu kutuyu otobüsün bagajına koydular.
Ve yolculuk seferi başladı.
Dört buçuk saat yol yaptıktan sonra çay, yemek ve ihtiyaç için Konya’da
dinlenme tesislerine çektiler otobüsü.
Yolculara anons geçtikten sonra mola verdiler...


Şoför, muavine seslenerek "Şu bagajda ki kediye bir bakıver acıkmış susamıştır yemeğini suyunu ver" dedi.


Muavin genç: "Tamam usta" dedikten sonra bir velveleyle "usta Ustaaa" diye seslendi.
Şoför: "Ne oldu ne bu telaşın?" diye sordu.
"Muavin: ustaaaa ölmüş, ölmüş!"
Ölen kim oğlum söylesene?"
"Usta bagajda kutuda bulunan kedi ölmüş!"
"Oğlum nasıl ölmüş... Essahten mi... diyorsun?"
"Usta vallahi bilmiyorum havasız kalmış olabilir."
"Şimdi sahibine ne diyeceğiz oğlum?"
"Valla usta aha murdar yatıyor hayvan, ben bilemem, sen ne diyeceksen dersin artık" diye cevaplar.
Şoför ve Muavin "Vah... Tüh... Eyvah" çekerken
Bir taraftan da muavinin telefonunda çalan müziğin "indim dereye taş bulamadım" sesi ve sözleri Şofürün tepesini attırır.
“Kapat lan şu türküyü!"
"Bunca sıkıntının arasında birde şarkımı dinliyorsun” der.
Muavin: "usta işimi yaparken sessiz sessiz kendim duyacağım bir ses ile dinliyordum ’aman Melekem Ahhh Melikeeee’ diye cevap verir.
Şoför, "şimdi indiririm seni dereye, eline veririm taş’ı görürsün Melike’yi hergele herif "

"Melike melike Melekemmm!! usta melike ile buluşacaktık şimdi kedi öldü diye sen izinde vermezsin, nereden bileyim kedinin öldüğünü şimdi suç benim mi?" Oldu. Dedikten sonra
"Ustam melike?"

Şoför "kedi?" Diyorum kediiiiiiii"


Muavin, melike ile İstanbul’a ulaşınca buluşamayacağını anlayınca
"Ustam aklıma bir fikir geldi ama sonra izin vereceksin değil mi?"
"Şoför: "Söyle hele, söyle bakalım nedir aklına gelen fikir?"
"Usta şu dinlenme tesislerinin lokantası var ya...?"
"Eeee... Ne olmuş lokantaya?"
"Lokantanın arkasında çöplüğü var."
"Varsa ne olmuş çöplüğe?"
"Usta orada kediler oluyor yemek artıklarını yemek için oradan bir kedi yakalayalım sonra bu ölü kediyi şu bahçeye gömeriz. Onun yerine de yakaladığımız kediyi kutuya bırakırız" der...

Şoförün aklına yatar bu fikir.

"Madem öyle hem çaresiziz hem de mecburuz yapacak başka bir şey yok.
Hadi bulalım bir kedi diye başlarlar gördükleri kedileri kovalamaya.
Uzun bir uğraşın sonunda elleri kolları tırmalanmış olsa da bir birlerine gülümseyerek
Sonunda bir tanesini yakalayıp kutuya koyarlar ve ölü kediyi de oracığa gömüverirler...


Şoför ve Muavin "şu başımıza gelene bak" diye söylene söylene mola bitişini yolculara anons geçip yolculuğa devam ederler.
Arada bir Şoför muavine "Evladım şu kediyi arada yoklayıver bu da ölmesin" der.
Muavin, "Yok! usta yok! bu sokak kedisi, vay anasınıııı!
Beni versen yer, öldürsen gömer, valla cin gibi baktım da" der...
Neyse yolculuk biter gelirler İstanbul otogarına.
Otobüs durur durmaz orta yaşlı bir kadın.
Şoföre, "benim bir emanetim vardı. Kayseri’den bana teslim edilmesi için size bir kutu verilmişti alabilir miyim" diye gelir.
Şoför keyfi gıcır "he tamam abla bekle hemen getirelim" der.
seslenir muavine "Evladım hanfendinin kutusunu getir."


Muavin kutuyu getirir.
Kadın kutuyu üzgün bir yüz ifadesi alır.
Açar ki ne görsün!
Aman tanrım! Kedinin gözleri ışıl ışıl parlıyor. Kutuyu korkuyla hemen kapatır
"Aman Allah’ım" diye irkilerek çığlık atmaya başlar
"Nerede benim kızım? Ne oldu kızıma, bu benim kızım değil!
Nerede benim kedim" diye cıngar çıkararak başlar bağırmaya.
Şoför: "ablaaa sus gözünü seveyim aha burada kediniz bakın işte der...
Kadın, "hayır, hayırrrr! bu kedi benim değil!.
Şoför: "abla nasıl senin değil?"
"kadın: "bu kedi canlı benim kedim ölmüştü ve bana cenazesi gönderildi ne yaptınız kedime?"
Muavin ve Şoför göz göze bakarak
"Abiiiiiii"
"Ustaaa" dedikten sonra bir müddet susarlar.


Kadın tekrar sorar;
"Beyefendi ne oldu benim kedime?"
"Muavin, "ablaaa ölmese iyiymiş sizin kedi, Allah rahmet eylesin. lâkin biz bir şey yapmadık. Valla her şey Azrail’le kedi arasında gelişmiş bir durum, yolculukta otobüs sallandıkça dirilmiş kedi belli ki..." diye açıklama yapsada

Kadın: azarlarcasına "kes saçmalamayı dalga mı geçiyorsun" diye çıkışır.
-Şoför, "Dinle bir abla" der ve başlarından geçen hadiseyi üzgün bir şeklide anlatmaya çalışsa da nafile kadın daha da hiddetlenir.
"Bana abla deme! bana abla deme!" diye.
Muavin, başlar bu defa da "teyzeciğim bak dinle usta mı iki dakika Allah aşkına" deyince kadın susar!.


Şoför, "Hanfendi valla kusura bakmayın!
Kız kardeşiniz bize ölü bir kedi verdiğini belirtmedi.
Oradan bir kedi yakaladık ve kutuya koyduk!
Biz sizin kediyi havasızlıktan öldü zannedip panikledik!
Konya’da dinlenme tesislerinin bahçesine gömdük!
Size ölü bir kedinin ne faydası olacak, Aha’n da size kanlı canlı Konya kedisi ister alın, ister satın!
"Bak bak teyzesi gözleri de cin gibi maşallah" der. Sonrasında lafa giren muavin!...

Kadın: "ben kedimin ölüsünü istiyorum alın şunu" der ve Konya kedisini şoför ve muavinin üzerine fırlatır ve kadın geldiği gibi eli boş gider.

Kedi ellerinden fırladığı gibi sokak aralarına karışır.
Muavin: "usta Kedi kaçtı" der.
Şoför bıyıklarını altından kahkaha ile gülerken koca göbeğide eşlik eder kahkasına...
Muavin şaşkın şaşkın bakar.
Şoför: "Laaaa oğlum ne bön bön bakıyorsun Konya kedisine yaradı bu yolculuk
Kedi İstanbullu oldu. Kedi İstanbullu oldu.

"De Yürü git Melike beklemesin!.."


#hüzünlükent