0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
426
Okunma
İnsan kolay unutamıyor, kolay vazgeçemiyor yaşanmışlıklardan. Sevginin ve emeğin olduğu yerde ne kolay ki zaten..? Yapamıyorum... Ben artık kendi yaralarıma merhem olamıyorum. Yoruldum sen yetişene kadar kimseye tutunmak istemiyorum. Uçurumdan düşmek ile düşmemek arasındaki o boşluktayım, düşmemeye çalışıyorum senin için... En acısı da bu değil mi? O korkunç uçurumun eşiğinde bile seni düşünüyorum... Biliyor musun eskisi gibi olmayan her şeyden geçtim. Asıl çaresizliğim ben de eskisi gibi olamıyorum. Küçük de olsa sabah uyanmak için sebeplerim var. Yaşanmışlıklar kadar yaşanmamışlıklar da yoruyor insanı... Her mutlu olmaya çalıştığımda; çaresizliklerim, pişmanlıklarım, keşkelerim o çabama galip geliyor... Bende olduğum yerde saymaya devam ediyorum...
