- 740 Okunma
- 2 Yorum
- 3 Beğeni
Çocuk
![Çocuk](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/207733.jpg)
baktı gözlerime derin derin acılarını anlattı ben hipnoz olmuş gibi takıldı gözlerim gözlerine ben dinliyordum lal halde, imdat ediyordu her bir hücresi,
Çocukluğunu insanlığa kurban etmiş
Gündüzleri bir lokma ekmek peşinde, geceleri köprü aldında , dört duvar bir tavana hasret kalmış,
Doğuştan kader vurmuş darbeyi, ne anne kucağında miniler dinlemiş ne baba görmüş ufacık kalbi
Ne korunmuş ne de sahip çıkılmış
Dünya lux savaşı düzenlerken yaşam mücadelesiyle sınavlanmış körpecik bedeniyle
Yatlarda şampanyaları rakıları çin çin
ederken güneşin altında güneşlenen sevki sefada yanarken
O kavrulmuş pişmiş güneşle kanlı ter arası 24 saat gözyaşlarını sildiği mendili dağıtmış hatırlatmak anlatmak için ahını
Ve günleri insanları izlemek olmuş,
İyilik tastaklıyan kadınlar erkekler bir dilim ekmek verdim diye önünde sallana sallana gitmişler
İmanlıyım diye dolaşanları
Camiden çıkar çıkmaz özüne dönenleri
Sıra sıra gözetlemiş
İdeallerini tartışan insanlar görmüş ,
Ak kara sarı
Fener Galatasaray Beşiktaş deyip tribünlere onu ezerek koşanların altında kalmış
Bir tanrıyla yetinmeyip putperest olan insanlığı yakından izlemiş
O çocuk
ben burdayım görün beni , zülmünüz niye diye haykıran sesiz kalbi yorulmuş
Artık yorulmuş
Bencil ve narsist hikayeler dizilmiş önlerine o eski bir kabana hasret iken , insanların marka sıralamasını Allah’ına şikayet etmiş
ah çocuk sen insanların gerçek imanını gerçek sınavı için yaratılmışsın,
Deprem olmuş sel almış bulaşıcı hastalık olmuş ölümlerden korkanlar ,
Tabutlar kaldırmışlar ,
Nefsini imtahan olurken bir damla vicdan yerleşmemiş kalplerine
Bitipi yerden kalkmışlar ve anlamamışlar
Kör ve sağır bunlar diye düşünmüş ,
Oysa
O çocuk her günü deprem her günü felaket amma bunu kimse umursamamış
Bunun gibi bir gününü onlara yaşatsa da ders almayan insanlıktan utanmış
O utanmıyor artık ellerinnin kirinden sırtındaki yırtık gömleğinden
ve delik ayakkabısından
İki dünya misali böyle yaşamışlar
Kimi yaşam peşinde kimi sefa
İşde çocuk böyle gelmiş böyle gidiyor dünya
Mazlumun ahını canı yananlar anlar
Canı yanmayan anlat anlat ne anlar
Ve çocuk bana geldi ,şimdi anladınmı beni dedi seslice
Anladım dedim
-Bende seni dinledim anladım
Dedi
-Bir şey yapabilirmiyim dedim
-Yok dedi ve
benim yuvam sokaklar
Sizin dünyanız beni aşar
Sizde kalsın
Ve dedi
“Hayy’dan gelen Huy’a gider.
-Kendine iyi bak çocuk hakkını et,dedim
-helal olsun dedi
Ve bakarak ayrıldı benden
Bende ayrıldım zavvalı insanlardan
Be sefadayım ne cefada ne isyan ederim ne zülm
Mezarda yatanlara değil ölmeden ölenlere dua ediyorum
şimden sonra
Ayşe Kavak