Nereden mi buldum seni.

Sıcak yatağıma veda edip dağlara doğru çıktığım yolda, peygamber ocağında buldum seni.

Oturuşup kahkahaları kıskandıran ağlamalarım da buldum

Siyah beyaz filmlerde anlatılmak istenen masum sevgilerde buldum

Vapurda martılara simit atarken radyoda çalan ve benliğime işleyen Cem Karaca’ dan resimdeki gözyaşlarında buldum teknelerin mazot kokularının karıştığı iyot kokuları arasında

Güzellikleri oranlarında eksik kalan gün batımlarında buldum.

Uzaktan baktığım ve ışıkları yanan evlerin pencerelerine yansıyan huzura duyulan özlemlerde buldum

Elinden bir bardak çay içtiğimi gördüğüm rüyaların avuntusunda buldum kendimi ve bendeki seni

uykusuz geçen her gecenin manasında ki derinlikte kaybolup şükürlerde bulmakda bulmakta buldum seni ve senden geçen yolumu

Şimdi soruyorsun ya belki de nereden bulduğumu seni.

Senden gelen ferahlatıcı ve serin bir nisan ruzgarının ardı sıra ;

Bir sokak çocuğunun kartondan yatağını paylaşınca
ve ortak olunca yol kenarı şarapçılarının sofrasına.

Elimi ısıran örümceğin fıtratına saygı duyuşumda

Kolumu kanatan dikeni öpüp koklayışımda buldum seni

Merhamet de gördüm seni ve merhamet de buldum
tıpkı senin bana gösterdiğin gibi

Ve şükrettim zavallı kalbime sevgini layık görene.