2
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
791
Okunma
Yağmur yağıyor dışarda. Seyrediyorum sokak lambasının ışığında toprağa düşen damlaları. Derin bir nefes alıyorum ardından, o tanıdık, o muhteşem koku geliyor burnuma. Anılar canlanıyor birden kafamda. Sanki sonu olmayan bir filmmiş gibi izliyorum kendi hayatımı. Konuşmak istiyorum kendimle, gerçekten ben olan benle. Dışarda kopan fırtınaya aldırış etmeden dinliyorum yağmur sesini. Bulutu düşünüyorum sonra. Tanrının göz yaşları diyor içimden bir ses. Düşünmeyi bırakıp tekrar yağmuru dinlemeye koyuluyorum odun sobasında yanan ateşin çıtırtısında. Bir bardak daha çay dolduruyorum bardağıma. Ve kaldığım yerden devam ediyorum Oğuz Atay dan Tutunamayanlara.
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz