- 516 Okunma
- 3 Yorum
- 2 Beğeni
Güller
![Güller](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/203007.jpg)
Rahmetli babam erkenciydi , bütün hayatı boyunca emekli olduktan sonra dahi erken kalkardı
sabahın o en taze anları,
hani hava yüzünüze ıslak ve serin bir dokunuş yapar ya
işte o an’ların ayrıcalıklı tadını onunla keşfettim ben ,
O tadın güzelliğini yaşayarak öğrendim .
Günün en güzel zamanıydı
içimde onlarca kelebek kanat çıparcasına pır pır ederdi yüreğim !...
Küçük adımlarla babamı takip ederdim ,
babam bana ben babama çok düşündüm
işte bu yüzden şanslı bir kız çocuğu olduğumu düşünürüm hep
Babamla birlikte keşfetmiştim sabahın o en taze anlarının güzelliğini ,
yatak odanın kapısının açıldığını duyduğum anda bende fırlardım o sımsıcak yatağımdan
babamın peşine düşerdim
Annem ; kızım uyusana daha erken dese de
Babamın; afferim kızıma erken kalkan yol alır sözüyle gururlanırdım
hoş o günlerde yol almakla neyi kastettiğini bilmezdim
açıkçası düşünmezdim de ne demek istiyor babam diye
Taktir ediliyordum ya önemli olan buydu benim için iyi bir şey yapıyorum düşüncesiyle her sabah kulağım kapı da olurdu bu yüzden
Annem kahvesini hazırlayana kadar bahçemizi kolaçan eden babama küçük adımlarla eşlik ederdim
güllere çok meraklıydı kendi elleriyle itinayla budar ve sulardı
çiçeklerin sabah erken saatlerde güneş ortalığı yakmadan ya da güneşin veda ettiği saatlerde sulanması gerektiğini ilk ögreten di babam
hafta sonları mutlaka iki gül koparırdı bahçeden
" Benim iki gülüm var biri karım biri kızım " derdi
annemle birlikte gözlerimiz öyle çok parlıyor olmalı ki babam gülümser
" elmasları gözlerinizde taşıyorsunuz siz " derdi
kalplerimizin sıcaklığı vururdu birbirimize kıskanırdı bizi güneş ,
tüm bahçeyi deli gibi koşardım sevinçle yüreğimdeki engin mutlukla denız gibi dalgalanırdı saçlarım
Annemin " kahve hazır Eren " sesiyle hava uygunsa bahçede değilse içeride yudumlardı kahvesini her gün her sabah günün o en taze anında bir aradaydık biz.
Gülleri çok severdim bu yüzden çok
Güller canım babamdan kalan güzel çocukluk anılarımın birincisiydi
Büyüdüğümde anne olduğumda ise o naif yürek artık yoktu yanımda kaybetmistim babamı ..
Ben babamla birlikte kaybettim gülleri de !..
Örnek aldığım babam
ve önünde örneği olmamış bir eşle tam 25 sene güllerden mahrum geçti avuçlarım .
Artık güllerden nefret ediyordum benden başka kucaklarda ömür geçirdikleri için !!
.
. Nokta
.
Ve
...
... Noktalar
... Noktalardan yıllar sonra
Bir gün güller yine bana gülümsedi
bir elden düşüverdi yine avuçlarıma
#Canan Eren
20Mart 2021 / Balıkesir
Fotoğraf; Canan Eren