BİZLERİNDE GİTTİĞİ GİBİ..!!
BİZLERİNDE GİTTİĞİ GİBİ..!!
Çocuklar bir gün evden giderler.
Bir şekilde, bir nedenle, öyle olduğu için, koşullar onu gerektirdiği için giderler. Ama gönlümüzden asla.
Gözlerinde hayata karşı bir heves, omuzlarında ince bir ağırlık, ellerinde uçarı bir telaş.
Kapıyı çekip giderler…
Çocuklar evden gidince, ev de sizden gider biraz, sabah kızaran ekmeğin kokusu, ütünün buharı, bir türlü şekle girmeyen saçlar, kapıdan çıkarken aceleyle öpülen yanaklar gider…
Antrede biriken ayakkabılar, teki kaybolan terlikler, yatağın üstündeki elbise yığınları gider.
Saatler sanki bir yerlerde durmuş gibi olur. Hayatınız hasreti kuşanmış mevsimsiz bir ülkeye benzer bir zaman…
Çocuklar evden gidince;
Ansızın yapılan şakalar, vakitsiz istenen sandviçler, pencere önünde beklediğiniz geceler gider...
Artık kapının önündeki ayak seslerini duymazsınız,
Sokaktan geçen simitçiye seslenen kimse yoktur.
Arka odadan yükselen müzik sesi, banyodaki parfüm kokusu, ortasından sıkılmış diş macunları anılarınızda kalır.
Mutfak masası çoktan unutmuştur sıcacık ve neşeli sohbetleri.
Fırında patatesin tadı eskisi gibi değildir artık,
Kareli yatak örtüsünde izi kalmıştır aşk acısıyla dökülen genç gözyaşlarının…
Çocuklar evden gidince ;
“Annem duymasınlar, “Babamı idare etler “
Ben zaten biliyorum edaları,
Ben çocuk muyum?”lar, “Beni anlamıyorsunuz!”lar, “Amma meraklısınız’lar El ele tutuşup hep birlikte giderler...
Onlar olmadığı zaman da “ben ne giyeceğim”ler “arkadaşımda kalacağım”lar, “arkadaşlarımla çıkıyorum”lar peşi sıra ortalıktan kaybolurlar..
Çocuklar bir gün evden giderler;
Giderken yüreğinizin bir parçasını da yanlarında götürürler…
Onda kalan parçada sizden o kadar çok şey vardır ki,
Onlar bunu bilirler,
Aldıkları her kararda, yaşadıkları her yol ayrımında, her sevinçlerinde ve her acılarında
Fark ederler bu eşsiz bilgiyi,
Yeter ki onların yaşam pınarlarına hayat veren kaynağın suyu berrak, hikmeti bol olsun.
Yeter ki sizden doğup hayatın içine akan bu pınar ırmak olsun, nehir olsun ve en doğru yönü bulsun...
Evet çocuklar bir gün giderler,
Ama gelecekleri yolu da asla unutmazlar.!!
NOGAYTÜRK
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/26011_77nay64y69.jpg)
Kırkına kadar gezingen dünyan...
Sonrası karar kılmak... :)
Bir dünyayı terkedip gitmek, zamanı geldiğinde...
Güzellik olmasaydı özlemek olur muydu hiç...
Her şeyi bağlar, koptuğu yerden Yaradan...
Hayatın özlenen güzel tadlarını seriyor Yazar, özlem dolu...
Aile olmak, Dünya cenneti...
Çok saygımla Noğay.
![NÖKER](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/204540_bzxsnh0t0e.jpg)
NÖKER
Ne güzel dedin ustam
Kendi cennetimizide yaratabilirmisiz demekki, uzaklarda aramaya gerek de yokmus.
Sagolasin
Esenlikler dilerim