Bugünlerde trafik magandası tabiri çok moda ama bu tabir beni bir türlü kesmedi. Kazma mı desem, kürek mi desem, yoksa çürük yürek mi desem bilemedim. Boğazıma gelip gelip tıkanıyor binlerce galiz küfürler. Şükür ki, edebim sıkı bir kapı bekçisi çıktı. Yol vermedi onlara. Çıkamadılar. Yuttum. Yutmak bana iyilik mi getirecek, yoksa bir dert yumağı mı dolayacak Allah bilir. Günahlardan, kusurlardan, galiz küfürlerden Allah’a sığınırım.

Dar bir caddeden çılgınca gelen ve gözleri ateş saçan bir kangodan, acı acı korna sesi geldi. Ben de yavaştan yavaştan aynı yola dahil olmaya çalışıyordum. Birden irkildim, ürperdim ve korktum. Önümden hışımla geçen şirket kangosunun ardından ben de bastım kornaya. Yüz metre ileride durdu geri geri geldi. Arabadan iki hergele kılıklı genç çıktı. Arabadan inmedim. Şöför yaklaşınca, camı açtım.

- Bu yolda bu kadar hızlı araç sürülür mü? Biraz yavaş gelsen, hatta dursan olmaz mı? Dedim. Bana,
- Aynaya bak aynaya! Diyerek çemkirdi ve geri dönüp gitti.

Açıkçası gitmesine çok sevindim. Kavgayı hiç sevmem. Kavga çaresizlerin, tükenmişlerin, yetersizlerin başvuracağı ilk yol. Konuşmayı bilenlerin de lüzum olursa, o da savunma için, en son başvuracağı bir yoldur.

Halbuki dikiz aynasına da bakmıştım. Gördüm. Bakmasam durur muydum? Ben firene basarken aynı anda, belki o biraz önce ateşe düşmüş gibi kornaya bastı. O gözü dönmüş maganda durmadı. Ben de durmasam, işin yoksa al sana kaza! Allah korusun.

Şirketler, ince eleyip sık dokumadan böyle gıldır gıcık adamların ellerine araba veriyorlar. Sokaklarda ne hergelelik yaptıklarını takip etmiyorlar. Ne oldum delisi, sonradan görme böyle tiplerden oldum olası hiç hoşlanmam. Çok rahatsız ediciler. Saygısızlar. Aceleciler. Başkalarını düşünmeden heveslerinin peşinde koşuyorlar. Hep kendilerini önceliyorlar.

Allah kimseyi şaşırtmasın. Ne oldum delisi yapmasın. İnsanlıktan çıkartmasın. Herkesi güzel ahlakla donatsın. Edep ile süslesin. Hak ve adaletle onurlandırsın. Vesselam.