Çok eski çağlara doğru yolculuk yaparken aklıma engellilerin yaşadığı engeller geldi ve onların engelli olmayanlardan çok daha sabırlı ve daha fazla yol kat ettiklerine tanık oldum.

Tarihe ait bir çok eşyanın mutlaka bir hikâyesi vardır 7. Yüz yıldan kalan bakır minyatur bir heykel hakkında ayak üstü oryantalist bir antika satıcısıyla sohbet ediyorduk birden minyatür heykelin rengi turuncu olan kısımları dikkatimi çekti, biraz yıpranmış olduğunu söyledim ama bir dakika heykelin biraz kararmış tarafında işleme yazılar da vardı ve bu yazılar kazınmıştı üstelik heykeldeki adamın tepesindeki şapkadan alev çıkan başka bir figür de vardı. "Bayım sizin gördüğünüz bu heykelin fiyatı üç yüz dolar ayrıca bu bronz minyatür heykel Şato muhafizlarına bir başarıdan ötürü verilirmiş" bunu öğrendikten sonra bu minyatür bronz heykel benim icin daha da bir anlam kazanmıştı heykeli hiç düşünmeden satın aldım zira 7.yy da Roma İmparatorluğu zamanında onur ve ahlâk kavramları ışığında bugünkü Hatay ilimiz de onur savaşçıları ile ilgili yaşanmış gerçek hikayeleri okudum ve bu onur savaşçıları önce engellilerin sonra çocuk ve kadınların barınmasını, yemesini icmesini ve her türlü ihtiyaçlarını karşılarlarmış üstelik hayatlarını hiç düşünmeden feda ederek bunu da gönüllü olarak yaparlarmış çok etkilendim.
Bana göre aslında o yıllardaki onur savaşçıları savaş ve insan deneyimi olan çok sağlam adamlarmış. Keşke şimdi de engelliler insanlık için cesurca mücadele eden onur savaşçıları olsaydı...