Küçük bir kızın babasının yakasına yapışıp istediği ummuduğu o kokuyu hiç tatmadığını, bu yaşımla dahi anlatamıyorum..




Otuzlu yaşlarımın ortasında duruyorum, çoklarla başlayan cümlelerimin zeminini hazırlayanların benden olması ne acı.
Ilk tanıdığım, gördüğüm varlığını hissettiğim adamın içinde zerre olamamak ne kötü bir geçmiş!


Ilk o adamda bilecekken, güvenin ne olduğunu sadakatin değerini, sevginin yalın halini. Akarsular gibi coşacaktı içim, kabına sığamayacaktı ruhum.
O adamdan öğrendiğim kimseye güvenmemeyi, her kokuda onu ararken ,tepetaklak düşmenin sancısını iliklerime kadar hissettim.
Ilk o adamda tükettim herşeyimi, okşanmayan saçlarımı ustaraya vurmakla başladım, zümrüt yeşili gözlere bakmaktan kaçındım.
Misvak kokusuna kapattım duyularımı, ilk o öğretmişti son olmasını delice istedim, olmadı olduramadım.


Ruhum benliğim, öfkeme kafa tutarcasına her kıyıda o adamı aradı, hüküm edemez olmuştum.
Göğsünde ağlayıp, saçlarımı okşama ihtimaline öyle inanmıştım ki ,bir yerlerden çıkıp gelecek boynuma sımsıkı sarılacak bir daha bırakmayacaktı ellerimi.
Her başarım da yanımda olacaktı, çektiği kanatlarını tekrar gerecekti, kendini korumaktan yorulan ruhum ,dizlerinde dinlenecekti.

Ne çoklara dalmışım Yazık!
O adam hayal ettiğim gibi olmadı, ona benzeyenler ise onun gibi gitti.
Kırıp dökerek, yağmalarak içimi, edindiğim gücümü çalarak,aynı onun gibi.


Oysa içimde büyümeyi bilmeyen o kız nasılda umutla beklemişti, beraber girilemeyen okul yollarına düşecekti o adamın varlığına tutunacak, korkuya teslim olmayacaktı.
Yayılacaktı ömrüne tükenmeyen güvenin kokusu,
Içinden gelerek gülümseyecek, ağlamaktan utanmayacaktı, o adam güçsüzlüğün zayıflık olduğunu kazımayacaktı benliğine.
"Yeri gelince bağıra bağıra ağla içini dök zehirini akıt güçlü olmaktan önce mutlu ol " diyecekti..


Keşke doğmadan seçmek mümkün olsaydı, hayallerimdeki gibi olabilseydi, kalbimde tükenen herşeyi çoklar olmadan çoğaltmak ..
Ilk o adam bitirdi, bendeki sevgiyi, kendini.
Kendi bende bitmedi bitmeyecekte, girdiği toprağa önce bedenini sonrada hayal kırıklıklarımı umudumu gülümsemeleri koydu..



Geride ise kendinden başka kimseye güvenmeyen bir kız çocuğu bıraktı büyümeyen..