O aksam seni unutacagima karar vermisttim.Bitmeliydin bende.Ellerini bir baskasi tutmus,hurma gözlerinde baskasinin göz izleri vardi artik.Bana ait degildin.Anlamisttim bunu da su arsiz kalbim dinlemiyordu söz.Son kez seni aramayi son kez sesini duymayi istedim.Icim de nefret olsun istedikce,aksine sana olan özlemim daha da cogaliyordu."off Allahim yardim et bana lütfen".Bu kadarmi acizim.Her zorlugu yenen ben,bunu neden basaramiyordum.Senle nasil da güzel baslamistti askimiz.Okul koridorunda ilk kez seni gördügüm gün bugün gibi aklimda.O bakislarin kalbime;beni kabul edermisin demeden,ansizin giriverdi.Ilk konusmamiz,ilk kavgamiz,ilk elele tutusmamiz.Nasil unutursun o günleri anlamiyorum.Bunlari düsünürken,telefonum caldi.Alo alo dedim cevap yokttu.Senmiydin yoksa,sesimimi duymak istedin.Kalbim heyecandan yerinden cikacaktti.Sendin o yada ben öyle olmasini istiyordum.Gururum engel oluyordu seni aramama.Mantigim kalbimin sesini bastiriyordu her seferinde.Dogrumuydu yaptigim bilemiyorum ama arayamiyordum seni.
Hayat böyle devam ederken,sen hep benleydin.Evet kalbinde belki bir baskasi vardi.Umurumda degil,sen bendeyin.Unutamiyordum senle yasadiklarimizi.Olsun baskasiyla ol.Ben hatiralarla mutluydum.Aci duyuyordum bazen,ama aci bile sana ait olunca bir baska.
Okulhayati da bitti.Senden haber alamiyordum artik.Ama birini cok sevdigini,onunla evlenmek üzere oldugunu duymusttum en son.Olsun bana göre sen bendeydin.
Karsima iyi bir teklif ciktti.Yurt disina gitmeliydim.Düsündüm.Yapabilirmiydim oralarda.Ama sen evlenirken,yuva kurarken benim yerim yoktu buralarda.Mahvolurdum.Yillarca kendi kendine tamir etmeye calistigim zavalli kalbim bu sefer iflah olmazdi.Teklifi kabul ettim.Senin ugruna vatanimi,ailemi,arkadaslarimi,sevdiklerimi feda ettim.Yeni adim hasret olacaktti.
Ucaga binerken,kendi kendime,hala bendemi hurma gözlüm dedim.Cevap gecikmedi.Evet.Bendeydi.
Ve ben cok uzaklara gelmisttim artik,yeni ülke,yeni insanlar,yeni is,yeni hayat.Ve bende hic eskimeyen hep yeni kalan HURMA GÖZLÜM.