Norveçli şair Olaf Bull, 1883 yılında Oslo’da dünyaya geldi. Genç yaşta yayınlamış olduğu Şiirler isimli eseriyle kısa zamanda dehasını kabul ettirmiş ve Norveç edebiyatının yetiştirdiği büyük şairlerden Wergeland ve Bjorson’un yanında kendine özgü bir yer yapmıştır. Olaf Bull, bu iki şair gibi toplumsal ve ahlaksal konulara eğilmekten çok, şiirlerinde, lirik temaları işlemiş, kendi yalnızlığından, doğadan, aşktan, ölümden ve hayal kırıklıklarından söz etmiştir. Bundan ötürü, çağdaş Norveç edebiyatında lirik şiir türünün en büyük temsilcisi sayılmaktadır. Bütün evreni şiir açısından görmek ve kavramak isteyen Bull, bilimlerle ilgilenmiş; öte yandan kalabalıktan uzakta, bohem ve içinde kapalı bir hayat yaşamıştır. Norveç şiirinin Keats’i olarak görülen şairin eserleri genel olarak biçim bakımından çok işlenmiş ve içerik bakımından da anlaşılması bir hayli güç kapalı şiirlerdir. Eserlerinde, mitlere, sembollere ve imajlara bol bol rastlanır. Ayrıca, hiç bir zaman acılığa kaçmayan bir alaycılık duygusunu da bırakmadığı görülmektedir. Kısa hayatının son yıllarında, kişisel ve karanlık konulardan günlük olaylara ve sosyal sorunlara doğru hafif bir yöneliş gösteren şair. Yüz yıl ve Ignis Ardens isimli ünlü eserlerini vermiştir. Güç anlaşılabilirliği, imajlara verdiği önem ve şekil ustalığı bakımından, Olaf Bull, Fransız sembolist şairlerine de benzetilmiştir. Ne var ki, bütün bu etkilere rağmen, Olaf Bull, kendine özgü kişiliğini dile getirerek, Norveç şiirinde orijinal bir eser vermek başarısını göstermiştir.

1933 yılında kaybettiğimiz bu güzel insanı, ’’Şopen Bitişik Odada’’ adlı şiiriyle selamlıyorum:

Yine dertli komşum Şopen’den çalıyor

Ve benim bitirmem gerek şu şiiri !


Sen bilirsin Tanrım-

Tam güzel bir deyiş yakalamıştım ki

O bin güçlükle gelen kelimeler

Ne varsa alıp götürdü musiki.

Melodiye dönüp uçuverdiler

Masam bile titreşimler içinde Org gibi !


Kalemim de ayak uydurmuş tempoya gidiyor

Şopen ve ben kardeşler gibiyiz şimdi sarmaş dolaş;

Görülmemiş bir göz kamaştıran gül tomurcuğu

Belirmiş notalardan doğru kağıtlarımda.


Ama ne olursa olsun bir an susabilseydi musiki !

Benim de diyeceklerim var çünkü benim de ölmeden.