Deneysel Şiir 1

Hepimizin şuanda içerisinde yer aldığımız edebiyatın dışında günümüzde deneysel edebiyat diye bir yeni tür gelişmeye başladı. Deneysel edebiyat, geleneksel edebiyatın tekdüzeliğinin kalıplarını postmodernist bir bakış açısıyla kırmak ister. Yapılamaz deneni yapmayı kanıtlamayı hedefler.

Deneysel metinler bir buluş gibidir ve sürekli yeni yöntemler arar. Nasıl elektriğin keşfi herkese faydalı bir buluş iken bazı buluşların ise hiç kimseye bir yararı dokunmamıştır. Deneysel edebiyatta öyle bir şeydir. Ülkemizde deneysel edebiyat metinleri az da olsa yapılmaktadır. Ancak deneysel şiir örnekleri hemen hemen yok gibidir.

Deneysel şiir; matematik, satranç, mantık gibi başka bilimlerden formlar ödünç alarak edebi alanı genişletmek ister. Sözcüklerle satranç taşları ile oynar gibi oynamak, sözcükler üzerinde ince matematik hesaplamaları yapmak ve sonuçlarını görmek ustaca çalışmalar gerektirir. Deneysel şiir yazmak kadar yapılan çalışmayı paylaşmak için de bir cesur olmak gerekir. Alışılmadık özellikte olan bu tür çalışmalar kimse tarafından beğenilmeyecek de olabilir.

Haiku, senryu, jisei ve tanka tarzı şiirler deneysel şiirin en eski örnekleri sayılabilir. Günümüzde pangram, palindrom, anagram, lipogram, alfagram, kartopu, eriyen kartopu, S+7, N+7, alfabeyi kullanma, tutuklu kısaltması ve akla gelmeyen daha birçok teknik deneysel edebiyat biliminin bir parçasıdır.

Devam edecek.