- 1291 Okunma
- 2 Yorum
- 2 Beğeni
ÇOCUKLUK AKLI
Çok küçüktüm ve o küçük yaşlarda akşamları dama çıkıp gökyüzünü seyrederdim.Yıldızları sayardım tek tek.Aya ayrı bakardım yıldız yine öyle.Sonrasında gözümü kamaştıran bir yıldızı seçer akşam bu saatde şu köşedeyse o yıldız benim yıldızımdır diyorum kendi kendime.Sonrasında ayla yıldızla konuşmaya başlardım, yanı başımda değil ama sanki benim arkadaşlarımdı.Artık bir an oldu akşam hava kararınca ayla yıldıza bakıp selam vermeden uyuyamıyordum.Selam verip görmezsem içim rahatlamazdı.Şu yaşa geldim hatırladıkça çok güzel ve mutluluk verici birsey diyosun.Sonrasında ise çocukluk aklı diyosun.
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/66091.gif)
Çocuk aklı çocukluk aklı bir çok ruhu ve beyni kirlenmiş büyük insanın aklından temizdir... Riya yoktur o akılda, pislikler iğrençlikler yoktur, sevgi vardır sadece hem de karşılıksız sevgi, herkesin harcı olmayan, yıldızlarla dost olmak, aya gülümsemek vardır... Güzel bir yazıymış kısa olsa da keşke uzatsaydınız biraz daha...
![baharımsı](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/220178_finf5tbqme.jpg)
baharımsı
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/136847_3282527926.jpg)
Çocuk kalmak da çok olası hani, değerli yazarım.
Çocuk gibi k/anmak ve hala yıldızları saymak.
Gökyüzüne bakmayı hep sevmişimdir insana huzur veriyor ve yeryüzünde bulamadığımız o enginliğ gök kubbede buluyoruz.
Çocukken yazdığım ilk şiir geldi aklıma:
''Aydede, aydede yıldızların içinde.''
Yüreğinize bin sağlık.
Selam ve saygılarımla dost yüreğinize.
![baharımsı](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/220178_finf5tbqme.jpg)