Hatırla sevdiğim ben sana hayatımın anlamı dedim ya
İşte bu zor zanaat ta olsa ektim en derinlere, fışkırasın diye
Topraksız bir kayanın çatlak göğsünde çiçek yeşertmekse emek
Vazgeçer miyim zor zanaat diye ne kalır geriye hayatın akşamından
Bu duygu yaşamın birikiminden arda kalanlardır.
Geleceğimiz olmalı yeni patikalardan sapacak kadar cesur
Kaybolmuş bir çocuk gibi salya sümük dizlerine sarılarak ağlamak
Sana zafiyetleri mi zayıflık olarak sunmuyorum lakin çakmazsın kafama biliyorum
Güneşin doğuşu, rüzgarın serinliği kadar gerçektir sevdam.
İspatını isteme yüreğim beyan değil mi ?
Bu benim pişmanım belki, sırılsıklamım, pişman değilim yağmurda ıslanmaktan
Sevmek değil midir, sezgilerle nazı, mahcubiyeti hayatın gerçeği yapan.
Sen hayatımda toplam, yaşama bakiyem sin
Bir anlam arama ha, sevildiğini bil yeter Biliyorsun yarım asrı devirmiş, zirvede bulutları okşayarak sağan bir yüreğin titrek korkusunu taşıyorum.
Gerekçesiz gök kuşağı gerçeğinin harmonisinde, saksıda arajman çiçeklerindeki uyumlu uyumsuzluk gibi sunarım
Şaşırma bu gece şafak sökerken, sohbetin sahilinde dalgaların tuzuna uzanıp kumsalda uyanmak istiyorum uyumadan
Ben sevgili istemiyorum sevilmenin hazın da, sevmek istiyorum.
Yanımda olmasa da benim olduğunu bildiğim bir güne uyanmak şafakta
Tek korkum senin sevilme değerinde,bir gün seni sevme umudunu kırmak olur
Ama bil ki ben kendime sevdiğimin, sen olduğunu söylerken korkuyorum
Bahçıvan elleri ellerim çiçekleri dererken
Bir çoban yüreğinde yüreğim, bozkırda şefkat türküsünü çalıyor sazım
Bir demircinin örsünde sabrım,kan ter içinde dövülen umutları
Bir emekçinin yüzünde çizgi derin parmakları nasır sertliği hayallerim
Belkide hayat seni sevdiğim sol yanıma kanayacak yada acıyacak yerime çakmaktır.