Yıllar önce TRT radyosunda bir tiyatro dinlemiştim.
Ressam olmaya çalışan bir genci anlatıyordu oyun. Çok çabalayan ama kendini kabul ettirememiş, kimsenin dikkatini çekememiş…
Günün birinde bir adamla karşılaşıyor. Adam onu meşhur bir ressam yapabileceğini söyleyince mutlu oluyor bizim ressam.
Adam diyor ki, bir sergi açabilecek kadar resim yap öyle gel. Ressam oturup bu denileni yapıyor kısa sürede. Birlikte bir sergi açıyorlar. Açmadan önce adam diyor ki ressama, bak şimdi sanatseverler gelecek ve sana resimlerini soracaklar. Burada ne anlatmak istedin, diyecekler. Sen uzun uzadıya anlatma. Onun yerine sana soru yönelten herkese “Sen hiç güneş batımında bir göl izledin mi?” de.
Ressamımız işin esprisini anlamasa da olur, diyor ve açıyorlar sergiyi.
Önce birkaç kişi sonra oldukça çok insan geliyor sergiye ve bizim ressam hepsine aynı soruyu yöneltiyor. Soruyu duyan soru ile resim arasında bir ilgi kurmaya çabalaya dursun resimlerde bir harikuladelik var zanneden insanlar ne kadar resim varsa satın alıyorlar. Sergide bir iki resim kalmadığı gün adam çıkageliyor. Tebrik ediyor ressamımızı. Ve ardından ressamın kazandığı paradan pay istiyor.
Ressam hayret içinde bakıyor adamın yüzüne. Neden diyor sana pay verecekmişim? Adam diyor ki, eee benim aklımla sen meşhur oldun. Aslında ressam bile sayılmazdın. Mesela şu resmin ne anlamı var, diye soruyor.
Ressam manalı manalı gülerek adama diyor ki, anlaşılan sen güneş batımında bir göl kenarında göl izlememişsin.