Ülkede Müslüman yok gibi..!
Müslümanın olmadığı yerde İslam’ın hükümlerini, İslam’ın felsefesini tartışıyoruz.
Müslüman kendisini incitecek hal söz ve davranışı bir başkasına yapmayan dır.
Müslüman dedikodu yapmayan, iftira atmayan kimsedir.
Müslüman asla ve katâ öldürmeyen dir.
Müslüman asla yalan söylemeyendir, yalan söyleyene itibar etmeyendir.
Müslüman asla hırsızlık etmeyen kimsedir.
Müslüman asla kamu malına el atmayan dır.
Müslüman kadına zülüm etmeyendir.
Müslüman tüm canlılara olduğu gibi tüm hayvanlara da merhamet edendir.
Müslüman doğaya zarar vermeyendir.
Müslüman okuyandır, öğrenendir, bilmediğini asla konuşmayandır.
Müslüman ilmi meselelerde pürdikkat kesilendir.
Müslüman yaratılmış her şeye (canlı cansız) hikmet nazarıyla bakanadır.
Müslüman, elde ettiği imkânları yaratanın lütfu bilir, ihtiyaç sahipleriyle paylaşandır.
Müslüman kalbinde, yüreğinde sevgi taşıyandır
Müslüman kalbi, yüreği kelebek kanadı gibi zarif hassas olandır.!.! xkx



.: Not.
Dr. Yasin Bayar. (İlahiyatçı) Çalışmam aşağıdaki metinde analiz edilmiş ve dini hükümlere uygun temellendirilmiştir.
Kendisine en kalbî teşekkürlerimi arz ederim.

-Müslümanlık yalnızca bazı dinî yasaklara uymak değildir; asıl dindarlık insanın ahlakında, adaletinde ve başkalarının hakkına riayetinde ortaya çıkar.” Bu düşüncenin Kur’an’da oldukça güçlü bir karşılığı var.

Müslüman kimdir?
Müslüman; yalan söylemeyen, iftira etmeyen, hırsızlık yapmayan, kamu malına el uzatmayan, kadına zulmetmeyen, hayvanlara merhamet eden, doğaya zarar vermeyen, araştıran, bilmediği konuda konuşmayan ve elindeki imkânları ihtiyaç sahipleriyle paylaşan kişi olarak tarif ediliyor.

Kur’an’ın çok önemli ayetlerinden Bakara 177.ayette tam da bu noktada dikkat çekici. Ayet, iyiliği/dindarlığı yalnızca biçimsel bir yönelişe indirgemez; imanla birlikte malını ihtiyaç sahipleriyle paylaşmayı, namazı, zekâtı, verilen sözü tutmayı ve zorluklar karşısında sabretmeyi aynı “iyilik” kavramının içerisine yerleştirir.

Dolayısıyla Kur’an’da kabaca şu denklem vardır:

İman + ibadet + ahlak + toplumsal sorumluluk = bütüncül dindarlık.

Kur’an’dan örnek verecek olursak, gıybet ve insanların arkasından konuşma açıkça yasaklanır (Hucurât 12). İsraf ve kaynakları sorumsuzca tüketmek de çok ağır ifadelerle eleştirilir (İsrâ 27).