Bir varmış, bir yokmuş. Masal ormanında yaşayan bir tarla faresi varmış. Tarla faresi gezmeyi çok severdi ve hiç evde durmazdı. Birgün şehirdeki hayvanat bahçesine gitmeye karar vererek evden ayrıldı. Ormandaki bilet gişesinden bilet alarak otobüse bindi. Otobüsle şehire kadar gitti. Şehire varınca tekrar hayvanat bahçesi servisine bindi. Serviste hayvanat bahçesini görmek isteyen hayvanlar ve insanlar vardı.
Hayvanat bahçesine gelince önce bahçe planına bakıldı. İlk bölümde aslanlar, kaplanlar, leoparlar vardı. Tarla faresi kafeslerin dışından hayvanları inceledi. Ormanın kralı denilen aslan bir kafesin içinde tıkılmış kalmıştı ve anca tuhaf hırıltılar çıkırıyor ve arada kükrüyordu. Tarla faresinin içi acıyla doldu. Çünkü yaşadığı ormandaki aslan kral çok iyi kalpliydi. Ormanı bir kral edasıyla yönetiyor ve herkesi mutlu etmeyi beceriyordu. Halbuki buradaki aslan sefil bir hayat yaşıyordu ve bu durumdan şikayetçi değil gibiydi.
Bütün hayvanat bahçesini gezen tarla faresi yılanların olduğu bölüme gidince adı Şadiye olan boa yılanının ağladığını gördü. "Şadiye niye ağlıyorsun?" diye sordu. Şadiye şöyle cevap verdi:
_ Buradaherkesin bir kafesi var. Yemek de veriyorlar. Ama özgürlüğümüz yok, diyerek tısladı. "Fırsatını bulur bulmaz buradan kaçacağım ama kaçabilmek için de fazla uzunum. Beni hemen yakalarlar" diye yine tısladı.
Daha sonra kemirgenler bölümünde dolaşan tarla faresi kafesteki tarla faresini görünce çok şaşırdı. Hayretle "Sen ne arıyorsun burada?" diye sordu. Tarla faresi "Şey, bana burda en sevdiğim yemekleri veriyorlar, istediğimde buradan çıkarım diye düşünüyorum. Sonuçta hayat burada kolay ve rahat." Oysa ki Hasibe adlı tarla faresinin boa yılanı Şadiye’nin akşam yemeği olacağından haberi yoktur.
Ormanda yaşayan tarla faresi o günlük gezisini tamamladıktan sonra başından geçenleri anlattı babaannesine. Babaanesi de ona özgür olmanın her şeyden önemli ve kıymetli olduğunu anlattı. Daha sonraki zamanlarda bir radyo anonsunda Şadiye adlı bir boa yılanının hayvanat bahçesinden kaçtığını duydular. Aynı haberin devamında bir yetkilinin insanlara uzunca bir süre kebap, et, şiş yememelerini tavsiye ettiğini duydular. Çünkü Şadiye yakalanamadı.