Ayrılık
Bir otel balkonu.
Adam gün batımını izliyordu. Kadın ardından ağır ağır yaklaştı. Ellerini beline doladı, yanağına bir öpücük kondurdu ve gülümseyerek sordu.
“Şahane bir manzara değil mi?”
“Değil,” dedi adam.
Kadının yüzü düştü.
“Baksana şu kapkara duman tabakasına,” diye ekledi, “Tepeyi işgal eden evlerin yarattığı çarpıklığa. Her türlü hastalık vardır orada yaşayanlarda.”
“Benim evim de orada,” dedi kadın. Arkasını döndü ve yürüdü.
Kapandı adamın gözleri. Yüzünde istemsiz bir gülümseme. Başında kapı gürültüsü.
Ayrılık Yazısına Yorum Yap
"Ayrılık" başlıklı yazı ile ilgili düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.
YORUMLAR
![olricx](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/6099.gif)
olricx
@olricx
Sözcükler olmadığında dahi gerçekler yine orada yaşayacak olsa da, dediğiniz gibi; bazen sözcükleri öldürmeli. Ya da bayıltmalı.
Teşekkürler.
Teşekkürler.
![olricx](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/6099.gif)
olricx
@olricx
Adam budala da, bu dala da ne kuşlar konuyor. (kızlar öküzleri sever diye eskiden kalma bir inanç var, doğrudur yanlıştır. hiç düşünmüyorum. o lafa gönderme gibi düşün.)
Teşekkürler.
Teşekkürler.
![olricx](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/6099.gif)
olricx
@olricx
"hiç düşünmüyorum"u, "hiç sanmıyorum" anlamında kullandım. anlam çok değişiyor:)