Bölüm 1
Doktor bir kaç yıldır uyuduğumu söyledi ( her ne kadar ona inanmasam da...) Çözümleyemediyim bir sheyler oluyor ya da ben deliriyorum sanırım. Bu gün hemişire saçlarımı kesti. Tıraş olmak istedim ama buna henüz iznim yok. Yüzüm yara içinde ve aynaya bakmaya hazır hissetmiyorum. Sözcükleri zar zor söylemeyi başarıyorum ama sesim kısık ve boğazımda bir yanma var ki bu gerçekten acı verici. Okul zamanlarımda çok kez yara almışlığım var. Basketbol uzmanlık alanımdı.. Çekici bir yanım da olduğu söylenirdi. Kızlar bana hep aşık olurdu diyemem çünkü aksine benden korkuyorlardı. Neyse demek istediyim o ki şimdiki yaralarım daha fena. Kendimi Alp dağlarından firlatılmış gibi hissediyorum. Hemişire ziyaretime gelen birinin olmadığını ve herhalde ailemin şehir dışında ya da başka bir yerlerde olduğunu varsaymış. Aslında bir süredir yalnız yaşıyorum ailem beni o kadar da sevmez.. düşündüm de beni şimdiye kadar bir tek büyükannem sevdi. Küçükken bütün o yaramazlıklarıma tahammül gösterir ben okuldan gelene kadar en sevdiyim yemekleri yapardı. Dünyanın en iyi aşcısıydı ve bu benim için zorlandığım konulardan biri. Bu dünyadan göçdüğü zaman benim düşüşüm de başlamış oldu. Onun beni terk ettiyini düşündükce daha çok ağladım. Kabullenme sorunum var evet gecelerce onun için göz yaşı döktüm.Bir erkek ağlamaz diyeceksiniz ama erkek de bir kalp taşır bunu unutuyorsunuz. Az önce göğsümün alt kısmında bir kanama başladı çağrı cihazımla böylece tanışmış olduk. Doktor kanamayı uzun bir uğraşdan sonra neyseki durdurmayı başardı. O sırada biraz konuştuk doktorla. Adı Henrix ve uzun bir süredir hastanede çalışıyor. Bir kızı var bazen babasını ziyaret ediyor bana da gelmiş. Ne kadar çok uykuya ihtiyacım olduğunu sorup durmuş. Küçük kızlar zaten hep meraklı oluyorlar. Tanışmak istediyimi de söyledim. Halimi görüp korkmayan ve beni ziyaret eden tek insan olarak tanışmak istedim. Gece yarısı oldu neredeyse.
Hayatımın 27 yılını gözden geçirmek için harika bir zaman. Oldum olası asi bir kişiliğe sahiptim.