“ insanın ilk sevdiği şeyin izleri asla silinmiyor; kendini unutturuyor; insan çektiği acıları unuttuğu bir uykuya yatıyor; ancak geçmişin imgesi karşımıza çıkar çıkmaz, eski putlaştırdığımız kişi belirir belirmez, onun karşısında diz çökmeye hazır oluyoruz. Ah! Hayalet ve yalan, kaybolun! Kaybolun! Siz yalnızca gölgeydiniz ve ben sizi takip ederek kendimi tehlikeye atıyordum, beni yeniden kayalıkların arasına sürükleyerek mahvolmuş ve can çekişir halde bırakacaktınız. Kaybolun!.." - (Lavinia) George Sand

Okuyordum, denk geldi yazayım dedim...etkilemiştir çünkü bu paragraf her okuduğumda aynen aynı yazarın şiiri gibi...O geçen ben değildim....Seni gören ben değildim...Bunu bilen ben değildim....O ölen ben değildim....


Merakla bekleyeceğim devamını ve çıkar çıkmaz da edineceğim kitabınızı .

Saygılarımla