kalabalıklar arasında belirsiz bir gölge yanlızğım üstüne basılıp geçilen betonların arasından yeşeren yaşam bicimidir insan  pişmanlığın koynunda buz üstünde yanan bedendir hasretim bir nefestir aşka mağlubetim
hak olanı bilmektir sonbahar şu hayat denen bilinmeyen şeyin dek adil hükümdarı yanlızca ölümdür seni kollayan da sensindir sırtına bıçak atılsın diye sırtını âçanda  sevgiye de kıymet bilirsin sevilmeyi beğenmezsin bu bir kırılmayan tek zincirdir sevdiğimiz sevmez sevdiğimizin gönlünde ki de onu sevmez birbirimizin mutluluklar ını eksiktip acılarımızdan faydalanırız belki bunları milyonlarca kez yazdılar yazılacakta fakat hepimiz kör kalıpta sonunda utancımızdan gözlerimizi kaçıracağız
sizin bahar dediğiniz bu genclik bu güzellik sadece hüsrandir .... kulaklarım duymasaydıda işitiğimi işitmeseydim gözlerim görmeseydide şu dünya yı görmeseydim fakat ben bir formül buldum bilmem ki tadına bakıldığında hoşunuza gitsin . sevilen herseyin sonu  mutsuzluksa ..mutsuzsuluğu sevip saralım ona güzel sözler söyleyelim belki oda bizi terkeder acı yı dost bilelim bizi ayakta tutar mutluluk güldürur samimiyetin  artarsa zayıflatır içine siner .. ben size mutlu olun demiyorum sadece onu misafir  edin ağırlayin hoşca sonra sesizce gidecektir acı dostunuz gelip sizinle geceyi geçirecektir
bir ricam olacaktı sizden ey gönlünü kaybetmeyen ...  yazdıklarıma inan veya inanmayınız hesabınıza ne kadar uyuyorsa onu  alınız bunlar benim doğrularım sizde doğrularınizla kalınız .....