Yeşil gözlüme kader mi değil mi?
Hikaye değil aslında yaşanılandır.
Üniversite 2.sınıfın yazıydı memlekete geri gelmiştim.Anadolunun bi ilçesinde büyümüş bi çocuk olarak gittim.Üniversite gördüm diye kafeden başka bir yerde oturulur mu diye sitem ederken arkadaşlar beni bi aile çay bahçesine götürdüler, nerden bilecektim başıma neler gelecek.Yeşil gözlümü o gün gördüm yanımda oturan kuzenime ben aşık oldum dedim.
Neyse araştırdım buldum yeşil gözlümü ismini öğrendim.Yaş 22 ömründe hiç sevgilisi olmamış kaderini bekleyen bu adam ilk defa biriyle konuşmaya cesaret edecekti.Aslında cesaret edemedi o zamanlar böyle teknoloji yok faceden mesaj atıyorsun görürse 1 gün sonra cevap atacak mı atmayacak mı belli değil...Neyse ben içimden geçenleri söyledim arkadaş benim hesaptan mesaj attı ben cesaret edip gönder butonunu tıklayamadım bile.Mesajı attım 1 gün sonra cevap geldi.Konuştuk kabul etmedi tabi ki.Ama nasıl biliyor musunuz bu hani filmler de olur ya ilk görüşte aşk diye... Ben bu kız için öyle ağlıyorum ki şaka gibi daha 10 gün olmuş göreli sanki 10 yıldır seviyormuş gibi.Kabul etmeyince ben de en azından rastlayınca bir selam verirsen o bile yeter bana dedim,tamam olur dedi.
Şuan itibaren yazılanlar kader mi değil mi yoksa Neşat ERTAŞ’ın dediği gibi cahildim dünyanın rengine kandım demesi siz okurlar karar versin...
Şimdi ben çarşıda geziyorum diyorum ki allahım şimdi bi tane görsem bakıyorum sokağın köşeyi döndü geliyor.Böyle bu yeşil gözlüyü içimden geçirdim mi kesinlikle görüyorum.Neyse konuşuyoruz biraz zaman sonra telefon numarasını aldım.(12.07.2012).Telefon dan mesajlaşmaya başladık, ne yapsam kabul etmiyor ama yok diyor.10 gün sonra kendi kendime karar aldım sabah saat 22.07.2012 04.36 son mesajımı atıcam kabul etmezse bırakıcam dedim.Bu arada sahuru yedim, yatağın içinde ağlıyorum.Anam da baş ucunda sabah namazı kılıyor.Mesajı attım kendi kendime dedim ki allahım şuan diyorsan ki kulum dile vereceğim şu anamın kıldığı namazın hakkı için bu kız beni kabul etsin.
Ve mesaj geldi ben seninle denemek istiyorum kabul ediyorum.O gün başladı kader mi cahillik mi karar veremediğim bu hikaye...
İlişkiye başladık ilk başlarda ben yeşil gözlüme bana yalandan yere canım, bitanem, aşkım demene gerek yok hissedersen söylersin bunları bana dedim... Aradan biraz zaman geçti ramazan dan sonra İstanbula gidip gelecektim.Yolda giderken mesajlaşıyoruz.Ben de böyle kendi kendime konuşuyorum Allahım şükürler olsun duamı kabul ettin, bide seni seviyorum deseydi de ölseydim.Bunu düşünüyorken mesaj geldi Seni seviyorum diye.Bunun sevincini dünya da herkes yaşar inşallah.ilişkimiz öyle güzel gidiyor ki ben dünya da değilim onun yanındayken.Sürekli titriyorum yanındayken, konuşamıyorum.Aradan 2 yıl geçti ben hala öyleyim o dönemler hala titriyorum bazen bu titrememe gülüyorduk.Elbette her aşk, her sevgi güzeldir.Ama benim bu aşkım çok başkaydı umarım herkes yaşar.
Tabi mutlu son olmadı ailelerden dolayı biz ayrılmak zorunda kaldık.Son buluştuğumuz gece ayrılmak için buluşmuştuk çok zordu ikimizde saatlerce ağladık,çok acıydı....
Ben memleketten kaçıyor gelmemeye çalışıyordum.Bi yaz gelmedim Aydına otelde çalışmaya gittim,ayrılalı 7 ay falan olmuştu.Bi gece sahuru yaptım sabah namazını kılarken secdeden kalkamadım gözlerim doldu ağladım ama kalkamıyorum içimden allahım ne olur dönsün dedim.Namazım bitip odama geçince mesaj geldi biz barıştık diyemiyorum çünkü küsmedik mecburiyetten o ailesini seçmişti. Bir süre daha böyle gizli gizli konuştuk. Tabi yine işin ciddiyet kısmı gelince ne yapacaktık bilmiyorduk.Sadece beraberken mutluyduk yaşıyorduk.Güçlü bi kadındı...
Ailesi için vazgeçiyordu ama o gözler var ya dünya ya haykırıyordu ben çok özledim seni. Gerçekten sevenler bunu sevdiğin gözünde görürler.Sevdiğinin dili ne söylerse söylesin gözlerine o yalanı söyletemez. Onsuz geçen 3. Yıl ben hala ilk sevdiğim kadındayım.30 yaşına geldik ikimizde oda bende evlenmedik, hala rastlarken gözleri özledim diyor ama kavuşmak mı ne haddimize...
Umarım kaderimdir diye dua etmekten başka bişey gelmiyor elimden.
Yorum sizin kader mi değil mi?