1
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1007
Okunma
Sevmemiş merhameti hep demiş acı işte nereye kadar.Acıyla hep yaşamak mümkünmü kim kılmış devama.Ancak sabırsan metanet olur.Sevgiyle beslerken en fedakar şekilde o kadar cefa zor iş ile çabalarken boşmuydu duyguların.
NEDEN?
Sordum soruyorum ve yine suçtu acımasızlık yerini almıştı can değil yerini ölü almıştı.
NEDEN?
Sevmemişti; Sevseydi!
.Değerdi
.Severdi
.Vicdandı
.Sahipti
.Ömürdü
Hani nerde o hayallerim hepsi birer süfyan.Hak edilmiş bir değer, hakkımdı bilineki öyle görüldü.Zor olsun bu yaşanan iyisi vardı bi umutda ışıktı serpilirdi önüme.
Bekle umut, mutluluk,hayal geleceksin avucumda yaslanacaksın.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz