Kedileri çok seviyorum Çocukların sevdiği gibi.
Çocukların sevgisi içten gelen doğal bir sevgidir
Keşke doğuştan sahip olduğumuz art niyetsiz hesapsız kitapsız o sevgiyi
içimizde hep yaşatabilmiş olsaydık..
İşte bugün, bu soğuk kış günü sabahı o sevgiyle sevdim kedileri.
Hafta sonu olmasına karşın mesai alışkanlığıyla erkenden kalk
Tv.ler , gazeteler otur otur olmuyor zaman geçmek bilmiyor
patlayacak gibiğim ’ ah mesai günü ’ diyor, kendimi dışarı atıyorum
Her taraf kar, sis, ağaç dalları kırağıdan beyaz üzüm salkımı.
Bu soğukta karda kışta nereye gidebilirim ki.En İyisi daire.
Yarının dosyaların bakarım zaman geçer
....
Bu düşüncelerle bizim ara sokaktan ana caddeye geçerken çöp bidonu döküntülerinden
didişen kedi sesleriyle irkilir gibi oldum Bir de soğuk ayaz var ki
Sabahın körü kimseler yok hayat durmuş doğa donmuş hiç bir canlı kalmamış sanki
Tek ben ev kaçkını bir de kediler şu kediler. Hele ikisinin kapışması hırlaşması...
Belli ki yanlarındaki dişiyi paylaşamıyor savaşımını veriyorlar öyle garip sesler çıkarıyorlar ki
Çocuk sesi mi desem ağıt sesi mi desem. insanın içini ısıtan, doğanın canlılığını, anımsatan
seslerle kendime gelmiş oldum Durmuş soğuğu unutmuş dakikalarca bakmış hangisi galip gelecek merakında kalmışım.
İşte aşkın gücüyle kara kışa meydan okuyan kedileri daha çok sever oldum.
05. 05. 2020 Eski notlardan