Evvel zaman içinde krallıkla idare edilen bir ülke varmış.
Bu ülkede adaletine güvenilen , haksızlıklara karşı çıkan, yerinde kararlar alabilen, verebilen doğru, dürüst hakimler de varmış.
Adetlerine göre normal bir vatandaş öldüğünde,meydandaki büyük çan bir defa çalınırmış.Çanın sesi şehirde uzun uzun yankılanırmış. Asillerden biri ölünce çan iki defa , kral ailesinden biri ölünce çan üç defa çalınırmış.
Ya Kral ölürse ne olurmuş?
O zaman da büyük çan dört defa çalınırmış…
Gel zaman git zaman şehirde bir karışık olay olmuş.İş mahkemeye düşmüş.Sanık diye çağrılan kişinin masumiyetine herkes inanıyormuş.Mahkemede doğru kararın verilmesini bekliyorlarmış...Davaya formalite gözüyle bakılıyormuş.
Halk beraat beklerken ,sanık para cezasına çarptırılmış.Mahkeme bitmiş. Dinleyiciler dağılmış.Herkesin kafasında bir kaygı bir soru işareti varmış!..
-“ Acaba neden böyle bir karar verildi? Oysa bu adam masumdu! Beraat etmesi gerekirken bir de para cezasına çarptırıldı! Yazık oldu doğrusu!..”
Aradan çok zaman geçmiş. Millet daha evine varmadan büyük çan çalmaya başlamış.
Acaba kim öldü diye herkes olduğu yerde durmuş.
Çanın susmasını beklerken, çan ikinci defa çalmış.
-“Demek ki demişler ölen asillerden biri!”
Çan yine çalmış.
-“Eyvah, demişler kralın yakınlarından biri öldü!”
Çan çalmaya devam etmiş. Dördüncü kez çalınca;
Herkes ağlamaya başlamış!...
-“ Kralımız öldü! Kralımız öldü! …”
Çan yine çalmış. Beşinci çalışta herkes merak için de çanın bulunduğu şehir meydanına koşmaya başlamış.Çanın beş defa çalmasını hiç duymamışlar. Bu tarihte ilk defa oluyormuş.
-“ Demek ki demişler, kraldan daha büyük biri öldü…Kraldan büyük olan kim acaba?”
Merak içinde koşmaya devam etmişler.Şehir meydanına gelmişler.
Ahali bir de bakmış ki, çanı çalan kişi mahkemede ki sanık. Hayretler için de sanığa sormuşlar;
-“Ne demek beş defa çan çalmak?..Kraldan daha büyük kim öldü?”
Adam ahaliye bakmış. Sonra tane tane konuşmuş;
---“Ahlak öldü!...Hak öldü!...Hukuk öldü!..En önemlisi de insanlık ve adalet öldü!...”
Ahali ;
-“ Çok doğru demişler, bu ülkede artık Adalet Öldü!..”
Hep birden bağırmışlar;
-“Adalet Öldü! Adalet Öldü!..”
Bir daha o ülkede adalet düzeldi mi bilinmez ama adaletin olmadığı yerde insanlıkta olmaz.Terazi bozulur. Hakim ve savcılar da doğru karar veremez.
Netice de o ülkeye ve insanlara yazık olur.Dileğimiz Adaletin Terazisinin her zaman doğru tartması ve doğru kararlar vermesidir…

Kemal DOĞANAY