SEN BENİM DUÂMSIN

Kızgın çöllerin içinden bir gemi kalkar, içimde büyüttüğüm selâmlarım var sana...
Öylesine özlemim büyümüş ki, bir dağ misali kocamanlaşmışsın içimde...
Bunu sana nasıl anlatmalıyım ki; dalgalar gitgide hırçınlaşıyor desem, tarihe damga vurmuş kadınlar asırlardır ezilmiş desem, doğası, havası, insanı hastalık kapmış bir hayatın içinde sıkıştık desem, gün artık aymıyor desem, uzaklıklar yakın olur muydu?

Şu uzaklığın acısı içime yerleşmiş, sabahın ezan sesinde kuşlar kapıma misafir gelmiş, sen benim duâm, kutsal ağacım, içime aydınlık serpen güneşim olmuşsun, biliyor musun?

Zamanı geldi!
İçimdekileri sana haykırmalıyım artık...
Sahte yüzlü insanların içinde, yolumun rengini kaybettim. İçli bir âh çektim evrene, soğuk bir rüzgâr esiyor ruhuma doğru, elim buz gibi soğumuş, bakışlarım donmuş, yüzüm gülmez olmuş bilesin!..

Şimdi sana kapımı açsam, yüreğini alıp koşa koşa gelir misin?
Doğan her sabah da güneşim olur musun? Sevginin mührünü yüce aşkınla basar mısın?

Şunu bil ki!..
Senin ruhunda, duânda olmak, bugünümden dünüme, bu yerkabuğunda senli büyük medeniyetler kurarak, asaletin sevgi hükmünü bir ömür boyu onurla giymek istiyorum ey yâr!..

Mehmet ÖKSÜZ