HAYAT denen bu yer ne garip
çocukluk geçiyor gözümün önünden ,
kişi zorlu geçmezdi benim şehrimin bolca yağmuru olurdu
uzun uzadıya asi nehri ve geçmişten kalan taş köprüsü.
ikiye ayrılır benim şehrim eski ANTAKYA yeni ANTAKYA diye.
yenisiyle eskisini birbirine bağlayan o koca asi nehri ve köprüsü ve orada tam ortada ki göbekte atı şaha kalkmış Atatürk heykeli ve üzerinde anlamlı bir yazı kırk asırlık türk yurdu düşmana esir olamaz hemen biraz ilerisinde arka tarafa düşen eski yapı belediye binası karşısında postane büyük ihtişamıyla ve belediyenin solunda ziraat bankası .
hemen biraz ilerde sola doğru giden yol üzerinde eski yapısıyla ARKOLOJİ MÜZESİ türkiyenin en büyük ikinci müzesi ve yanından uzayan yolun solunda doğum evi ve biraz ilerde Hatay büyük parkı vardı nede güzeldi o yıllar eski antakyadaysa katolik kilisesi birbirinden muhteşem alışveriş dükkanları cadde üzerinde siyah beyaz sulu resim ceken kasketli amcalar yolun sonunda valilik oradan aşağıya doğru inince uzun çarşısı buğday dükkanları alışveriş merkezleri hamamları ayakkabı tamircileri küçük arabalarda şamtatlı satan amcalar şimitlciler ha bizim oraların simidide başka olur bozacısı dondurmacısı payam şerbeti ve ayrancısı öyle güzel dır benim şehrim yukarıya doğru çıkarsın yürüyerek habib-ineccar camisi ve kurtuluş mahallesi huzur kokan cundalı evler taş yapıtlar daracık sokaklar yürüdükçe sanırsınki canlı müzedeyim dağa doğru yol alırsın adı dağ mahallesidir saymakla bitiremezsin merdivenlerini yorulur dinlenirsin yarı yolda ve dağın tepesinde şehrimin her yerinden görülen gece ışıl ışıl yanan atatürkün ışıklandırmalı baş yapısı biraz ilerisinde yukarda ikincisi bulunan habib-ineccar ziyareti ve durur bakarsın oradan aşağıya koca şehir kuş bakışıyla ayaklarının altına öyle muhteşem görünür asi nehri ve şehir sonra kaleye doğru yol alırsın geçmişten kaplancık güzel yıkık harabeler içerisinde kalenin sağlam kalan surları maziye geçmişe götürür insanı ve ileri-de saint-pierre kilisesi yabancıların hac merkezi yani kuşadası medeniyetler şehri benim şehrim .
fakat uzun zamandır görmüyordum okadar çok değişmişki insanlarını havasını özlemişim sadece insanlardan uzak kalmak için neleri kaybetmişim özlemle dolu bu şehri çocukluk anılarımla dolu bu şehir buram buram kokuyor burnumda köyleri bahçeleri tandırda yapılan biberli ekmekleri misafir perverlikleri ve her evde olmazsa olmaz altı üstü nar gibi kızaran künefesi harbiyesi muhteşem güzellikteki çağlayanı cevliği denizi öyle sine güzel benim şehrim öylesine güzel