0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
473
Okunma
Sabah erken yola çıkan insanlar
herkeste bir koşuşturma
ve sensizliğin acısıyla düşüncelere dalıyorum ve beklediğim otobüse binerek bende katılıyorum o insanların içine hayat bu ya bir varmış bir yokmuş misali camdan dışarıyı seyrediyorum sessiz sakin parklar ve okula giden çocuklar birkez daha burkuluyor yüreğim
sensizliğin hasretiyle bak üşüyorum bu kış gününde çocuklukve gençlik dolu yıllarım
geliyor aklıma heyhat diyorum seneler geçmiş bir anda kendime geliyorum in diyorum in bu son durak işte herşey yaşanıp bitmiş hergünümün sessizliğinde biten yollar gibi bu son durak işte
