Suçlu kim?
Hayat mı?
Hep suçluyu aradım boş caddelerde
boş sokaklar da
ağlayan,kanayan feryat eden gözlerde

Daha ilk okul yıllarımda başladı suçlamalarım
Babamı suçladım beni bir gün sevmedi diye
Annemi suçladım neden beni doğurdu diye
Güneşi suçladım geceler çok uzun doğmuyor diye
ve gözyaşlarımı suçladım gözlerimden sel gibi akıyor diye
ben bulduğum her kesi her şeyi suçladım
sonra düşündüm tavşan dağa küsmüş misali
Suçlamalarımın boş olduğunu anladım
Ve kendimi suçladım
Ben en çok kendimi suçladım

Suç gariptir diyenlere inat
İnatla haykırdım ben suçluyum diye
Peki neydi suçum?
Doğmak mı?
Yoksa inatla yaşamaya çalışmak mı?

Belkide sevmek ti suçum
Deli gibi divane gibi sevmek ti
Uykusuz gecelerde ona şiirler yazmak tı
Belkide gül dü suçlu dikeni var diye
Belkide bülbül dü güle aşık diye
Oysa hiç kimse düşünmedi bahçıvanın suçunu

Bir bahçıvan dım

Hayatın solmuş çiçekleri arasında
Solmuş çiçek yaşar mı?
Yaşatamadım
Yine suçlu ben oldum
Ne kadar masum sam o kadar da suçluydum
Suçum mu?
Bilmiyorum
Bilmiyorum hayat söyle bana
Suçum ne ?