5
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
1023
Okunma
asıl yalnızlık,
sevdikleriniz sizsiz yaşamaya alıştığında başlar..
telefonun ucundakiyle
dilinizin ucundaki aynı kişidir oysa
hani ismiyle seslenmeyecek
hatta annenizin kızlık soyadını soracak gibidir hatırlamak adına
o metalik ses
pencere kenarına konmaktan vazgeçen güvercinle başlar yalnızlığınız
o ahşap pencerenin plastikle yer değişmesiyle son bulur-hatıralar-
artık aç yatıp
tok kalkmayı öğrenmiştir içinizdeki çocuk
ocakta temmuzu unuturken bir yandan
aynaya gül takar
gülemeyen yüzünüz
asıl yalnızlık
sevmekle başlar
asil yalnızlık
sitem etmemekle..
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.