Ludwic Van Beethoven, müziğin filozofu. Müzikte klasik dönemi kapatıp romantik dönemi açan bestecidir.

Beethoven burjuva demokratik devriminin safımda, feodalizme karşı açıktan cephe alan bir özgürlük abidesidir. . Eserleri de öyle.

Yaşamı boyunca hiç kimseye boyun eğmedi. İlk yıllarda Napolyon Bonaparte’a hayrandı. O’nu Avrupa’da despotluğa son verecek önder olarak düşünüyordu. 3 Nolu kahramanlık senfonisini Bonaparte’a adadı. Ancak Napolyon’un imparatorluk özlemi içinde Avrupa’yı zapt ettiğini görünce ’’Demek oda sıradan bir insanmış. Diğer diktatörler gibi oda insan kalplerini zedelemekten başka bir iş bilmiyor’’ saptamasını yapar ’’Vücudu hala yaşadığı halde ruhu çoktan ölmüş olan bir büyük adamın hatırasına hürmeten’’ diye not düşerek eseri yayınlar.

Arkadaşı Goethe ile pek anlaşamazdı. Goethe asaleti her şeyin üzerinde tutarken Beethoven demokrasiyi savunuyordu. Bir gün Goethe ile parkta dolaşırken Kral’ın arabası geçer, Beethoven hiç aldırış etmeden başını yukarı kaldırıp yoluna devam eder, Goethe ise saygıda kusur etmez. Bu yüzden bozuşurlar.

Bir küçük örnek daha; başarılı bir iş adamı olan ve büyük topraklar satın alan kardeşi ağabeyine gönderdiği kartvizitinin sonunda şöyle yazar: ’’Johan Von Beethoven. Toprak sahibi’’ Ağabeyin cevabı ise şöyle olur: ’’Ludwig Von Beethoven. Akıl sahibi.’’

Bir opera, bir keman konçertosu yazan Beethoven, dörtlükleri, 9. senfonisi ve piyano için sonat ve konçertolarıyla, özgürlüğü ve aklı işler. Onlarca başyapıt verir. Hele insanlığı özgürlüğe ve kardeşliğe çağıran kanal 9. senfonisi buna en güzel örnektir.