gece yarsı oldu
yine canım gün geceye bıraktı
sen beni yanlızlığın kollarına
ama gün geceden ayrılıyor
ben sonsuzadek mühürlendim

işte böyle yine sana bir şiir yazıyorum yanlız odamda küçük çalışma masamda ve bir vazo olan içinde solmuş bir gül var içinde
kalemim kelimelerin hangisinden başlayacagı bilmiyor
dışarı bakıyorum ay gök yüzünde parlıyor yıldızlar ahenkli bir şekilde senin adını yazıyorum yıldızlarla senin resmini çiziyorum gök yüzüne
her gün belki bir gün sende farkedersin sana olan hasretimi hissedermisin
saat 02.15 geçiyor sen şu an hangi aşktan vazgeçtin hangi aşka başladın
benim gibi kaç kişi seni bekliyor

bir gün seni görmek macıyla gözlerini hala içimde canlı tuttum sevgimi kimselere vermedim
gözlerimdeki hayalinin yerini
bulunmadı sanma çok kişi istediler senden daha iyi ama işte sana hasret bu gözler
şehirde yollarda sokkaklarda her yerde seni arar
ama sen kıymetimi anlasan bırakmasan beni nele olurdu canım

efkarlandım bir sigara yakıyorum her içtigimde hayata sana aşka söndürüyorum
yine olmadı
yine yapamadım içmde olan seni hayatı aşkı sigaranın dumanıyla boğamadım
yok edemedim
gülüyorum kendi kendime nedendir bilmiyorum

ama
ama
SENİN BANA HEDİYE ETTİGİN YANLIZLIĞIDA BIRAKAMIYORUM
CANIM
gözlerimden dökülen hasretimin tuzlu tadını dudagımda dilimde hissediyorum
bir gün bekliyorum seni hala seviyorum