Nasıl söylesem bilmiyorum, hani laf olsunlu bilyorumlardan değil ,gerçekten bilmiyorum , tek bildiğim senle sohbet edince yeniden her şeyin düzeleceği ama nasıl sohbet edlir ki; sen büyük ihtimal ‘’yok! diyorum anlamıyor, bu ne diyor’’ dersin, belki de hiçbir şey yapmadan engellersin. Etmediğim dua kılmadığım namaz kalmadı ama bazen ne yaparsan yap olmuyor işte. Bu süre zarfında iki kişiye çıkma teklifi ettim, seni unutmak için böyle yapmam gerekiyormuş, önceleri şey zannederdim sevgimin her şeye yeteceğini ama birini seviyorsan ve o seni sevmiyorsa bundan bir sürü kaos, bir kaç şiir zorlarsan belki roman , hali hazırda kıskançlık nöbetleri çıkar ama sevgine karşılık çıkar mı o zor işte-bana sorarsan imkansız. Kusuruma bakma ne olur, böyle seni dertsiz sanıp tüm dertlerimi söyleme hoyratlığında bulundum, affet. Ümit bazen çok tehlikeli olabiliyor ne bu günde yaşıyabiliyorsun ne de gelecekle ilgili bir şey duymak istiyorsun ve geleceğimi bilmiyor olmama rağmen hâlâ geçmişe dair ümitlerim var. Geçmişe takılmanın iyilik seviyesinden hiç bahsetmiyeyim. Umutlarımı kırmak için bir sürü kötü şeyler yaptım bir türlü bitmedi neyse söz veriyorum bitireceğim bir gün. Keşke sesini bir kere daha duyabilsem bir kere daha görebilmek. Olmaz biliyorum senin de sevdiğin bir insan var. Sana yazamadıklarımı okurlarım sevdiklerine okuyorlar, belki de yalnızlıklarına. Her şeyin dilediğin gibi olmasını yüreğimin en temiz tarafıyla çok isterim. Hoşça Kal…