Cemre
kış boran üzerimizde/ ne çok gölge yaşadık
baharla doğacak güneş/ seni çok aradık
--
bir bir düşüyor cemre/ bekleniyorsun bahar
kilerlerde kış var/ mart yürekler ağyar

Çiğdemler, cemreler, ilk çiçekler sarmaş dolaş ve gümbür gümbür gelen yaz habercisi. Güneşin çevresinde ve kendi çevresinde dönen dünyamız bir canlı misali baharla birlikte yenilenmeye ve silkelenmeye başlıyor. Kışın, zemherinin çetin hallerinden bu günlere geldik. Yılanlar, çıyanlar, uykudaki hayvanlar uyanmaya başladı. Tabiat uykusundan uyanıyor her zamanki gibi. Kuzular, buzağılar ağıllardan ve barınaklardan ses veriyor. Kızgın kediler sokaklarda cirit atmaya başladı. Apoletlerini söken zemheri ve neon aydınlığında ışıldamaya başlayan göksema taze umutları filizliyor adeta. Seslere yakıştırılan şarkılar, bahar kavuşmalarında ritim tutuyor.

ilk gözyaşları dökülür çimenlere
baharla beraber sere serpe turnalar

Ezoterik simyacılara göre hava, su, toprak ve ateş (ısı-güneş) dört temel element cemre oluşumunda kendisini gösteriyor. Nevruzun öncüleri, ilk belirtileri görünümünde. Güz aylarında teşekkül etmeye başlayan kırağı, bahar başlangıcında çiye dönüşüyor. Kılletten kesrete geçişin eşiği hükmünde.

Tabiat ile insanoğlu, dünya ile canlılar ne kadar çok benzeşiyor. Birine bakıyorsunuz diğerini görüyorsunuz. Her birinin özünü oluşturan mükemmellik bu olsa gerek. Ayrıca hor kullanım hepsini yıpratıyor. Zamanın değerliliği kıvamında suyun devinimi, dönüşümü mevsimlerce yolunu alıyor. Her canlı, ruşeym ve rayiha arayışıyla dağılıyor dünya tarlasına. Her bir canlının canında hep aynı dünya kâşanesi yatıyor. İliklerimize değin duyumsayacağımız baharın güzellikleri bizi çağırıyor. Bahara duyulan iştiyak; güneşi, taamı ve bereketi taşıyor. Güzellikleri seyre dalıp dimağları boca etmek dinlendiriyor ruhu. Daha çok güzün olgunlaşan aşk, baharda filizleniyor. Biliyoruz ki güneşi arzulayan su ve toprak temiz havada demleniyor.

kuş sesleri cıvıl cıvıl/ günün ilk çamaşırları balkonlarda asılı/ baharın ilk güneşi dolar pencereden/ sevdalar ağız tadında, baharda sevgili/ yatağında uyuklayıp, şekerlenen sen/ yola koyulursun, ekmeğe ve aşa yeniden…


İlkay Coşkun
Çâre Edebiyat Dergisi
Sayı 3, Bahar 2019