Herkes biraz ölümcüldür kendine ve bir başkasına. Bir çiftlikten kaçan birini okumuştum. İskoç köylüsüydü. Bir mağaraya yerleşip kadın yemek istiyordu. Deniz suyuna batırıp kendini tuzla yıkanmak istiyordu. Herkes biraz ölümcüldür. Kedigözüne bakıp görürsünüz- büyümek ve düşmek. Süslü kelimeler ve kazıklara bakıp diri - diri yakılan ortaçağ ilişkileri gibi.



Bütün psikopatlar suçlu mudur?. Suçluysa neresinden bakacağız. Ürkütücü boyutluk, akıl maskeleri- empati faşizmi ve merhamet çizgisinde çocukluğundan yoğrulup bir kediyi ve köpeği boğazlamanın yavaşça büyüyüp yükselmesidir kapıyı çalan bir kadının boy ölçüsünü almayla başlayıp cinsel organlarını şişlemeye götüren yol. Tuhaf imza atmalar, naylon çoraplı ve süslü fiyonklu Albert Desalvo gibiler.



Sonra

Herkes biraz ölümcüldür. Ayinlerde insan karşısına çıkıp kurbanlarının iç organlarını ödül olarak görüp bir tebrik kartı bırakanlar; Çok ciddi kafa yaralanmalarım var. Annem frengiden öldüğünde bir yetimhane kapısına bırakıldım. Henüz bebektim ve içine kapanıp altımı ıslatıyordum. Sonra dönüştüm ve en yakınlarımı kafa arkasından vurdum. ‘’ Bana haksızlık edenleri affediyorum ‘’