Eflatun mevsimlerin ardından vişne çürüğü bi’yalnızlığın gülümsemesine kandık.. Köpek öldürenin tadı yüzüme vururken seni ıslak anılarla sardım..

Evet, hayatın berbat bi’yanı olduğu kesin.. Kağıt kesiği gibi damarlarıma saldırırken aynaya bıraktığın ruj izi, ne kadar cümle kurabilirdim ki.. Dilim; ke- kee-kek-keme olur, yatağı değişmiş nehre dönerdi söyleyeceklerim..

Direniyordum; aynada duran ruj iziyle beraber, fizik kanunlarına direnebildiğim kadar.. Ama zamanın, zamansız eli değdi bize.. Kum taneleri kaçıyordu akreple yelkovanın gözüne biz oturup ağlıyorduk.. Vişne çürüğü bi’yalnızlık nasıl ki eskitirse vişnenin çekirdeğini, biz de o kum taneleriyle eskiyorduk..

Evet, berbat bi’tadı vardı hayatın.. Çürümüş zamanın elde kalan son yalnızlığını paylaşırken dudaklarımız..

Sürnot : Yani, tabi ki, her zamanki gibi köpek öldüren "ayrılık" manasındadır ..