Yirmi otuz yıl önce aklımıza gelse de mümkün görmediğimiz nice gelişmeler var çevremizde., mobese kameralar da bunlarda biri.
Bu kameraların polisin işine çok yaradığı bir gerçek. Artık birçok suç, bu kameralar sayesinde aydınlatılabiliyor. Şu haliyle belki de çok iptidai. Yıllar içinde daha ne gelişmeler eklenecek kim bilir.
İki işlevi var sistemin. Birisi caydırıcılığı…
Bu kadar kamere varken sağda solda suç işlemek isteyenler bir daha düşünür sanıyorum. Öyle ya polisinkine yakalanmasa iş yerlerinin güvenlik kameralarına yakalanıyor. Bir de daha geliştiğini ve yaygınlaştığını düşünün.
Bir değer işlev de suçu işleyeni tespit ve cezalandırma. Kimsenin yaptığı yanına kalmıyor bu şekildi.
Suçun tamamen yok olacağını sanmayın. Yine de birileri gözünü karartıp suç işleyecektir.
Gelelim ilahi mobeselere… Eski insanlar sadece Allah’a inanıyorlar, bu imanla anlamasalar da kabul ediyorlardı. Çağımızda insanın yapabildiklerini görünce Allah’ın büyüklüğünü daha iyi anlamak mümkün. İnsan şu kadarcık bilgisiyle bu sistemi kurmayı başarmışsa Allah elbette her şeye kadirdir.
Şimdi düşünün, her birimizin üzerinde yirmi dört saat kayıt yapan bir kamera var. Üstelik üç boyutlu çekim. Karanlık demiyor, aydınlık demiyor net çekimler yapıyor, şarzı bitmiyor, kameraman yorulmuyor. Bu da yetmiyor gibi içinizden geçenleri de ekrana yansıtıyor.
Peki, biz hala nasıl günah işleyebiliyoruz? Yoksa ilahi adalette bu yaptıklarımız önümüze dökülmeyecek mi sanıyoruz. Halbuki Allah’ımız: “ Artık kim zerre ağırlığınca bir hayır işlerse onun mükafatını görecektir. Kim de zerre ağırlığınca bir kötülük işlerse onun cezasını görecektir.” (zil zal 7-8) diyor.
Sahi biz neye güveniyoruz günah işlerken?