- 710 Okunma
- 0 Yorum
- 0 Beğeni
bu hiddetli nidanın müsebbibi okuyacaksın elbette.
![bu hiddetli nidanın müsebbibi okuyacaksın elbette.](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/177687.jpg)
Kırgınım bulut kokan yağmura. O sevgi gelmeyen şiirlere.
Kırgınım üstatlara doğru anlatamadılar bize aşkı.
Yarım kalmak duygusunu yaşamadan anlamanın bir yolu olmalıydı oysaki. İnsanlık yıllar boyu nesilden nesle onca şeyi aktarırken. Sevmemeyi aktaramadı mı? Şairler onca şiiri yazmak yerine öğrete bilirlerdi aşkın ne denli zehirli olduğunu. Hangi akıl sağlığı yerinde olan insan uçurumdan aşağı atar ki kendini, atmaz çünkü ailemiz bize öğretir kendini aşağı atmanın iyi bir şey olmadığını. Fakat neden hiç bir aile öğretmiyor küçüklerine aşk denen çileyi ve onun zehirlerinden niye bahsetmiyor. Neden bu ateşi başlatan değil de ateşin nuruna bakan alev alıyor. Şiirler okunuyor sanki ezanlarda. Hangi şiirde karşılaşacaktık biz unuttum, pardon pardon sela idi değil mi o. Ya mahşerde bile istemeyeceğim artık seni emin ol. Çünkü beni o kadar kırdın ki sana ait parçaların hepsi ayrı yerlere dağıldı. Sonra kirlettin ruhumu. Hayallerimi kirlettin, ben önceden sadece seninle ilgili bir gelecek düşünüyordum. Şimdilerde öldürmek geçiyor aklımdan. En zor yerden başlamak geçiyor hemde, içimdeki insanı öldürmek. Sonra fikrimdeki seni öldürmek. Belli mi olur herkesi öldürebilirim belkide. İnsan önceleri yapamadığı hayallerinin yerine sonra kalanları yaparmış. Ben seni alamadım ama öldürürsem şaşırma. Sırasıyla önce kendimi sonra seni. Öldürmek kadar kolay aslında unutmak seni ateşlerde yanmaya razıysan. Izdırap şairi idim ben güzelim. Sen uzaklarda duracaktın ben sana baktıkça acı çekecek yazacaktım sen sözünü tutmadın. Artık sözü bitmesi gereken benim. İşte tamda oradayım sözün bittiği yerdeyim. Senin gittiğin yerde. Kalemin sustuğu yerde. Konuşamadım lan ben günler boyu. İçim öyle yandı ki söyleyemedim.
Penceremden sana baktığımı görmesinler laf söz olur diye, gönlüme kaç perde çektim haberin var mı? Ben senin adını söylediğim zaman dilim kelamına secde eder fikrimle seni tefekkür ederken bedenim de ismi huzurunda diz çökerdi be insafsız. Kalemimi kader kırmış boynuma sen vurdun be güzelim. Şimdi sıra bende. Bu kanlı ihanetin bir bedeli olacak elbette.
YORUMLAR
Henüz yorum yapılmamış.