- 746 Okunma
- 1 Yorum
- 0 Beğeni
Ötesi
![Günün Yazısı](/yeni/img/ribbon.png)
Okuduğunuz yazı Günün Yazısı olarak seçilmiştir.
![Ötesi](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/177179.jpg)
Mavi badanalı gecekondu evinin camı çerçevesi içeriden dışarı fırlatılan vazoyla aşağıya indi. Nefret dolu kadın haykırışı duyuldu. “Allah belanı versin Sait!” Kapı çarpılarak açıldı. Bir elinde valizi diğerinde ufak çocuğu kadın fırlayıp çıktı. Evin önünden hızlı adımlarla yürürken durup kırık camdan içeri doğru “Gerçekçi yazıyormuş. Terkedildiğini de yazarsın.” Çocuk ağzından alev saçan kadına hüzün dolu gözlerle bakıyordu. “Anne, gitmeyelim. Babamı seviyorum.” Şimşek çakan gözler çocuğa çevrildi. “Baaşşllaarrıımm bbaabbaannaa!!” Kadın sürüklercesine çocuğu çeke çeke yürütüp sokakta kayboldu. Evin yan sokağından başıboş köpek çıkıp evin önüne geldi. Duvarı koklayıp arka ayağını kaldırdı. İşini bitirip açık kapıdan eve girdi. Çekyatların karşılıklı yerleştirildiği salonun ortasından yemek masasına yürüyüp sandalyede oturan adamın ayakucuna uzandı. Adam hızla yazıyordu. Çizgisiz kâğıtta satırlar intizamlıydı. Sayfanın sonuna geldi. Birkaç defa okuyup diğer kâğıtların üzerine bıraktı. Ayaklandı. Çevresine baktı. “Neredesin?” Önüne baktığında gülümsedi. “Buradasın.” Evrak çantasını açıp kâğıtları özenle yerleştirip fermuarını çekti. Telaşla evden çıkarken köpek masa altından havladı. Adam sese doğru eğildi. “Hangi ara geldin.” Mutfağa koşturdu. Eli dolu döndü. Sulu ekmek parçasını köpeğe gösterdi. Çantasını alıp beraber çıktılar. Ekmeği duvar dibine bırakıp sokağı hızlı adımlarla geçmeye koyuldu. Başı önde çantasına sarılmıştı. Kahve önünden geçerken masalardan birinden seslenildi. “Sait abi iki dakika bakar mısın?” Sait aniden durup kahveye girdi. Gençten bir delikanlı ayağa kalktı. Sait masasına oturdu. Genç elini kaldırıp çaycıya ‘iki’ işareti yaptı. “Sait abi, gel inat etme. Başla bizim gazetede.” Sait çantasını yere bırakacak oldu, vazgeçti. Çaycı çayları bırakırken Sait “Romanın sonlarına geldim. İnşallah.” Genç şekeri karıştırıyordu. “Haber yazarsın, para girer cebine.” Sait sıkıntıyla alnını ovdu. Çayından bir fırt çekti. “İnşallah,” deyip kalktı.
Ay ışığı ağaçların gölgelerini gecekonduların üzerine düşürmüş yarasalar sokağa dalıp çıkıyordu. İhtiyar adam kahveden söylene söylene çıktı. Çaycı gençlerin kâğıt oynadığı masaya yanaştı. İhtiyarın arkasından bakarken “Sait’in eve bomba düştü düşecek.” Gençlerden irice olanı kâğıdı masaya savurdu. “Metin, çaycının dediği Sait senin amcaoğlun mu?” Metinin canı sıkıldı. Yerden kağıt aldı. “Amma inatçı çıktı be!” Metin kâğıtlarını sıralarken “Öğlen konuştuk. Yumuşamış gibiydi. İnşallah falan dedi ama…”
İhtiyar çerçeveyi inceledi. İçeri doğru baktı. Kaşları çatılmıştı. “Sait Efendi. Dört aydır kira verme, bir de camı çerçeveyi indir.” Sait kâğıttan başını kaldırıp bir an bakınca ihtiyar sustu. Tekrar başını eğince ihtiyar açtı ağzını yumdu gözünü. “Yarın avukata gideceğim. Asalak herif seni!” derken arkasından köpek hırlaması duyuldu. Başını çevirdiğinde köpek üzerine doğru yürüdü. İhtiyar “Tövbe bismillah” diye diye topukladı. Sait olup bitene kulak kabartmış yazmaya ara vermişti. Kalemi çevirirken düşünüyordu. Gözleri parladı yazmaya devam etti.
Sait, köpeği kapı önünde ekmeğini yerken arkasında bırakmış çantası kollarının arasında hızla yürüyordu.
Metin gazete ofisinde masada oturan adama fotoğraf makinesindeki resimleri gösteriyordu. Adam resimleri incelerken “Senin şu amcaoğlu kararını verdi, verdi. Yoksa…” derken Metin lafa girdi. “Yarın sabah işe başlayacak. Siz merak etmeyin.”
Sait ellerini kemeri üstünde kovuşturmuş ayakta dikiliyor, bir yandan romanının son bölümünü okuyan yayıncısını dikkatle izliyor, ellerinin, kaşlarının, başının hareketlerinden anlamlar çıkarmaya çalışıyordu. Yayıncı kâğıdı bırakıp Saide baktı. “’Boynuna ipi dolayıp tabureye çıktı.’ Bir şey eksik Sait. Bir şey.” Sait hızla kâğıtları toplayıp çantasına sokuşturdu. “Yaşanmışlık yok!” Arkasını dönüp kapıya yürürken “Yarın uğrayıp son halini alırsınız.”
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/61618.gif)
Hay sizin yaşanmışlığınıza dedi ve çıktı Sait. Son kez kahvenin önünden geçti. Evin kapısını son kez açtı. Köpek son kez onunla birlikte içeriye girdi. Son kez köpeğin başını okşadı ve ona son kez sulu ekmek verdi. Son kez oturdu masanın başına o kalemi eline son alışıydı, son kez uzun uzun düşündü, son kez yazdı, az sonra son noktayı koydu yazdıklarına. Kalktı çantasını son kez aldı eline, kapağına sok kez dokundu, son kez açtı ve son kez kapadı. Son kez baktı pencereden, az sonra son kez nefes alacaktı.
Ve bir romanın sinopsisini ilk ben okudum.
Harika.
Tebrikler, saygı ve selamla.
Hicran Aydın Akçakaya tarafından 9/29/2018 12:03:38 PM zamanında düzenlenmiştir.