Bekledim;
Ellerimde nihavent bir söylem birikene kadar acılar yoluma mahkûm neyin çağındayım bak! Çocukların çıt kırıldım telaşına bak! Kedilerin yüzleri solgun bak! Karşı sokağın üzgün kiracıları/
Şimdi bir söylem geliştirmeliyim içimize turfanda gibi işlemiş zaman söküklerini yamalamalıyım
Bir çiçeğin kanadına şiir okumalıyım mesela sevmek beş sokak ardı olmamalı şarkılar hep kara bulutları üstümüze salmamalı umudun çenetlerini açmalıyım hüznüm katık arası olmalı mesela/
Yüzümde yağmur çiçekleri açarken…
Sermayesi para olan dünya;
Mavi olan yüzün engin denizlere karışmış muson balıklarının katli mi ve gök mavisi yunusların ölüm yolculuğumu hayvani insan müsveddelerinin fok balığı katli mi/?
Yeşilde doğanın kuruya çalan hüznü var çamlar başlarından kesilmiş kuyusu kazılmış akasyaların boyunları asfalta düşmüş kavakların…
Kırmızıda turaç olmuş bir yalnızlığın yol başlarında hüznü var yeşil katlediliyor Karadeniz’de bakır madenine önü kesiliyor kaplumbağaların tavşanların böceklerin tilkilerin…
Sarı da başaklar yanıyor tepesinden yeni evler yeni getirim yeni şatolar katlar ve birbirinden nefret eden komşular…
Siyah hüznün rengi; güneydoğuda kadınlar artık siyah bağlıyor poşularını ellerinden kayıp giden toraman yiğitler toprağa…
Ve!
Beyaz adam geldi kuzey kutbunda ayılar kürklerinin diyetini ödedi/
Artık şarkılar beyaz değil!
Turuncu
Lacivert
Siyah
Mor