TEKİRDAĞ ŞİİR ETKİNLİĞİNİN ARDINDAN!.. (1)
![TEKİRDAĞ ŞİİR ETKİNLİĞİNİN ARDINDAN!.. (1)](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/175678.jpg)
TEKİRDAĞ ŞİİR ETKİNLİĞİNİN ARDINDAN!.. (1)
Yıllar öncesine dayanır tanışıklığımız. Bir edebiyat sitesinin bize ev sahipliği yaptığı ve şiirle yeni yeni haşır-neşir olduğumuz yıllar. Şiirleri dikkatimi çekmişti. Birbirimizin Şiirlerine yorumlar yaza yaza dostluğumuz, kardeşliğimiz pekişti. Kadirşinaz, vefalı, dost canlısı, her zaman en değerli sözlerle anılan, kimseye karşı düşüncelerinden veya siyasi farklılıklarından dolayı tavır koymamış, varsa yoksa şiir ve edebiyat olmuş değerli kardeşim Yıldız TOKSÖZ’den bahsediyorum.
Uzakları yakın eden, gönüllerde kardeşliği aşılayan, edebiyat ve şiir için kilometreleri yok sayan ve ülkemizin her karışına canla başla giden, şiir etkinliklerinde ’’benimde katkım olsun! Arkadaşlarımın yanında yer alayım, onlara destek olayım’’ diyen, upuzun yolları yüreğindeki şiir ve dost aşkı ile eriten bir kardeşimizdir Yıldız TOKSÖZ.
Sanırım İzmir’de İnayet Millidere ve ekibinin tertiplediği ve İzmir-Bayraklı’da ifa edilen şiir etkinliğine geldiğinde Tekirdağ’da edebiyat derneği kurduğunu açıklamıştı. Çok memnun olmuştum fedakarhane çalışmalarından dolayı. Küçük bir ekiple işe başlamış, Tekirdağ’daki dostlarımızdan Celal Çalık üstadım, Durani Kocaga ve diğer arkadaşları ile edebiyatın mihenk taşlarını örmeye başlamışlardı. Belediye başkanı ve diğer resmi devletin kültür kurumları ilede dirsek temesna geçerek faal duruma getirmek istiyordu derneği. Muhterem eşi en en büyük yardımcısı ve morel motifasyonuydu onun için. Kolları sıvadıktan sonra durmak yok, edebiyatın çileli yolunda ilerleyecekti...
Sonra bir kaç arkadaşı ile kafede kahveler keyifle ve şiir tadında yudumlanırken yazın tam ortasında şiir etkinliği düzenlemeye karar verdiler. Verdiler vermesine de kararı; herkesin cillop gibi tatil beldelerine akın ettiği şu dönemde ’’arkadaşlarımız gelirler mi acep?’’ düşüncesi beynini kemirirken, ’’pilavdan dönenin kaşığı kırılsın!’’ dedi ve hedefe kilitlendi. Hummalı çalışmalar günlerce sürdü. Her şey hazırdı. Fakat şiir etkinliğinin yapılacağı yer henüz tesbit edilememişti. Bir sabah ’’haydi bismillah’’ diyerek yollara düştü. Vara vara yolu GÖRKY otele düştü. Otelin konumu o kadar güzel bir yerdeydi ki; otelden dışarı adım atar atmaz bir ayağınız CUP diye deniz duları ile kucaklaşacak mesafedeydi. Pırıl pırıl sahil, sabsarı altın kumu, ıpılık ve cıpıl, derin olmayan suyu, denizin içine doğru sundurma şeklinde yapılmış yarı açık çardak (sundurma) ve içi harika donatılmış bir mekan görünümünde. Restorantı oldukça geniş, çalışanlarının ağzından bal damlatırcasına nezaket, yüzlerinden eksik olmayan gülümseme ifadeleri, sahibi deseniz; can dost mu can dost! Parayı ikinci plana atan, edebiyat adına fedakarlıklara kol kanat geren, oldukça şık, zarif bir beyefendi.
Başkanımız Yıldız TOKSÖZ, otellede antlaşmayı yaptıktan sonra yüreğinde sevinç papatyaları aça aça arkadaşlarına müjde vermeye hazırlandı. Davetiyeler hazırlanarak, verilen emeğe ikilemeden, bahaneler aramadan geleceğini kestirdiği dostlarına yolladı. Bu nezih daveti alanlardan biride bendim. Msj kutumu açıp baktığımda muhteşem hazırlanmış davetiyeyi gördüm. Gururlandım kardeşimle, başkanımla. Ne yalan diyeyim; gözlerim buğulandı, yaşardı! Bizi sayıp, saygı ve güven besleyerek gönderdiği davetiyeye HAYIR diyemezdim elbette. O benim can kardeşimdi ve onu yalnız bırakmak bizim duruşumuza, onurumuza yakışmazdı. Ona ’’Allah nasip etmişse, bir aksi durum olmaz ise gelirim.’’ dedim.
Allah’tan hiç bir engel çıkmadı gelmem için. Ülkü adlı anne kedim ve dört yavrusu evimdeki en kadim dostlarım. Yalnızlığımın can yoldaşlarını bırakmak üzecekti beni ama ne yapayım; Yıldız başkanımıda yalnız bırakamazdım. Kalacağım gün kadar özel yemeklerini, sütlerini, sularını, koca bir kase kaymaklı yogurtlarını hazırlayıp koydum salona. Hepsini ayrı ayrı öperek, helallik istedim onlardan. Sağolsunlar kırmadılar beni. Hepside öptürdü kendilerini ama bakışları hüzün doluydu. Anladılar gideceğimi. O an çok duygulandım. Ağlamamak için dışarı fırlayıp, kapıyı hemen örttüm. Arabaya binerek bastım gaza. Şehire gittim babamlara. Arabayı bıraktım ve otobüs saatine az bir zaman kala eve kadar gelen otobüsün servis aracı ile ota gara gittim.
Devam edecek...
Zafer Direniş
...
24 Temmuz 2018 Salı 20:40 KARABULUT
YORUMLAR
Henüz yorum yapılmamış.