Eylül Yağlıkara
Leyla Aydemir
…

NE O ÇOK MU ŞAŞIRDINIZ?
YARATIKLARIN EN AŞAĞILIĞININ, İNSAN OLDUĞUNU GÖRMEK ZORUNUZA MI GİTTİ?

Her zaman olamasa da arada bir, insan olduğunuzu anımsadığınızı görmek güzel… Umut vadediyor mu bana, sanmam… Utanmazlık, aymazlık, umursamazlık almış başını gidiyor. ‘Bana ne lazımcılık’ diye bir moda var. BANA DOKUNMAYAN YILAN BİN YAŞASIN MODU… Sonrası yalan, dolan, talan…

Hani nerede o süslü laflar? Hani yaratılmışların en şereflisiydik biz? Sahi; Tüm mahlûkatlar emrimize amade değil miydi? Ki biz, nefsimize bile hükmedemezken! Kim fısıldadı kulaklarımıza Tanrısal yalanları? Bu düzmece şiirler kimin? ‘İlahi Komedya’yı sahneleyen kim? Kim kandırdı ki bizi bunca inandık?
Artık aldatıldığına inan insancık! Ve dibine kadar gömüldüğün karanlıktan çık…

Gayrı kimseyi ilgilendirmiyor öte âlemin kevser şarabı, hurisi, perisi… Yani bu âlemde nefse hoş gelenden gerisi! Yanmak… Nar… Zebani… Kimsenin umurunda değil, Cehennemde günahların mı yoksa kulların mı yanacağı… Alazlar bu dünyada… Kadehi dolduran da insan, kibriti çakanda…

Miadını doldurdu bütün öğretiler. Hatırlayın ki kurtaramayacak sizi, yalan yere secde ettiğiniz tüm özentiler… Çünkü Tanrı kelamları, sizin dilinizde sadece söylentiler şimdi, çirkinliklerinizi ve hayâsızlıklarınızı örtmek için, ezber edilen…

Bir türlü insan olamadığımız için bizi bağışla Tanrım.
Amin.

Antakya, 03 Temmuz 2018
Ali ASAFOĞULLARI