Eleştiri kültürü olmayan toplumlar, geri ve özgürlükleri kısıtlanmış toplumlardır.

Eleştiri yapmak sadece eleştirmek olmamalıdır. Eleştiri yapan kişi yaptığı eleştirinin gerçekliğinin yanında ek olarak; ayağı yere basan çözüm önerisinde ortaya koymalıdır.
Aksi halde yaptığı eleştiri; eleştiri olmaktan çıkar, kendisi için tam bir fiyasko olur.

Yapılan eleştirilerde dikkat edilmesi gereken en öncelikli husus; Eleştirinin onarıcı ve yapıcı olması zorunluluğudur.

Öyleyse; ilerici, modern, ilimden, bilimden yana özgürlükçü bir eğitim istiyor isek eleştiri kültürünü aile içinde başlatmalıyız. Çocuklarımıza sorgulamayı ailede öğretmeli ve eğitimlerde’ de bu konu pekiştirilmelidir.


Aksi halde ne olur? Baskıcı, bağnaz, sorgulamayan, düşünemeyen, büyüklerim bilir diyen bir nesil ve eşittir TOTALİTER REJİM olur. Ki bu tam bir felakettir.

İşte; bu nedenledir ki! Ulu Önderimiz ATATÜRK; Tüm dünyanın tanıdığı ve kabul ettiği bir Deha’dır.

600 yıllık Osmanlı imparatorluğunun küllerinden yepyeni ulus devlet anlayışı modeline dayalı Türkiye Cumhuriyeti Devletini kurmuş, Temellerini ise Çağdaş bir eğitim seferberliği ile başlatmış olup;
İLİMDEN GİDİLMEYEN YOLUN SONU KARANLIKTIR HZ. ALİ nin sözünü ise bu yolda adeta kendisine ŞİAR edinmiştir.

Bugünlerde; Arap kralının kadın vatandaşları için araba kullanabilirler yasasını onaması bu yazılan makalemi anlamlı kılmaktan da öte dersler barındırır.

Sonuç olarak; Ulu önderimiz ATATÜRK’ÜMÜZÜN Bizlere göstermiş olduğu; çağdaşlıktan yana, sorgulayıcı, okuduğunu anlayan, eleştiren, eleştiriye açık ilimden, bilimden, fenden yana özgürlükçü bir eğitim modeline acilen tekrardan dönülmelidir.

Yarınlarımız ve geleceğimiz için elzem olan bu duyguyu, tüm ülkemin evlatlarının her bireyinin damarlarında hissetmeleri ve bu duyguyu aşkla taşımasıyla muvaffak olacaktır. SAYGILARIMLA.

MÜSLÜM BAYRAM.